My Dear Space - My nature

Somewhere in time

2010-08-25T17:03:00.009+07:00

นี่ฉันเกิดอาการอินดีเลย์รึยังไง ไม่เข้าใจตัวเอง

จริงๆ เพิ่งรู้ตัวเองไม่นานนี้เองว่า นอกจากหนังญี่ปุ่นอารมณ์ละเมียดแล้ว

เราเองก็หลงรักหนังฮ่องกงไปไม่ด้อยไปกว่ากัน

เพราะว่าเราเองก็โตมากับหนังจากเกาะเล็กๆ แห่งนี้

ณ บางจุดของเวลา....เราหลงใหลได้ปลื้มกับสิ่งหนึ่งจนแทบลืมหายใจ

แต่พอเวลานั้นผ่านไป เรากลับลืมมันไป เสมือนกับว่าสิ่งต่างๆ เหล่านั้นมันเป็นแค่ความฝันเท่านั้นเอง

ณ บางจุดของเวลา...ความทรงจำเหล่านั้นถาโถมเข้ามาจนเราเต็มตื้นและแทบหายใจหายคอไม่ทัน

ก็เท่านั้นเอง

ถ่ายที่ Hong Kong Museum of History

Untitled subject

2010-08-25T16:23:00.006+07:00

อ่านหนังสือ "ฮ่องกงกึ่งสำเร็จรูป" จบไปพักใหญ่ถึงใหญ่มาก

จริงๆ แล้วไม่ได้รู้จักหรือเป็นแฟนคลับนักเขียนหรอก (แต่แอบมารู้ทีหลังว่าเค้าดังพอดู ถ้านังหมีบัวรู้จักแสดงว่าเค้าดังจริง 555) แต่เปิดดูผ่านๆ คือคนเขียนนี่เค้าบ้าหนังเรื่อง Chungking Express มากขนาดที่ไปตามหาโลเกชั่นของหนังเรื่องนี้ถึงที่ฮ่องกง ไอ้เราก็บ้าซื้อด้วยเหตุผลแค่นี้แหละ เพราะสมัยหนึ่งนั้นเราก็บ้าหาแผ่นหนังเรื่องนี้มาดู (แต่ได้ข่าวว่าตอนนี้กูโยนมันทิ้งลงถังไปซะอย่างนั้น) และครั้งหนึ่งเราเคยพยายามจองที่พักที่มาเก๊า เพราะรู้ว่ามันเคยเป็นฉากหนึ่งในหนังของเฮียหว่อง กา ไว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พัก เพราะเค้าอยู่ในช่วงปรับปรุงห้องน้ำ เฮ้อออ

ฮ่องกงนี่โอ้ยยย ถ้าไปก็ต้องไปวัด ไปชอปปิ้ง ไปกิน ไปเที่ยว และไปเล่นกับแมวเหมียวที่ดิสนีย์แลนด์ ฮ่าๆ นั่นแหละ ไอ้พวกที่ว่ามาทั้งหมดนั่นแหละที่แม่ง ตัวทำให้เสียสมาธิเลย แต่ก็เอาน่า บางทีการได้ไปต่างประเทศมันไม่ได้มาเยือนได้บ่อยๆ เหมือนไปไร่อ้อยแถวปราจีนฯ (มีป่ะ) พอถึงเวลาเราก็ต้องไขว่คว้าให้ได้ดูได้เห็นไปซะทุกอย่าง

แต่ก่อนเคยรู้สึกว่าการเที่ยวแบบระบุคอนเซ็ปต์ประมาณว่า "ทริปศิลปวัฒนธรรม" แล้วก็เฮโลสาระพาไปดูแต่งานศิลปะอะไรพวกนั้น นี่มันเป็นอะไรที่น่าหมั่นไส้ และเป็นอะไรที่คนมีเงินเค้าทำกัน แต่เอาเข้าจริง เราว่า มันเป็นทริปสำหรับคนที่เค้าชัดเจนในตัวเองเหมือนกันนะ อารมณ์ประมาณคนที่เค้าไปร้านตามสั่งแล้วตั้งใจว่าจะกินข้าวผัด ก็สั่งข้าวผัด ไม่ได้ทำตัวเป็นนังคนหลายใจตั้งใจว่าจะสั่งอย่างหนึ่ง แต่สุดท้ายไปสั่งอีกอย่างหนึ่งเหมือนตัวเรา เป็นต้น

เป็นธรรมเนียมว่าเดี๋ยวนี้พออ่านหนังสือเล่มไหนจบ ถ้าอินกับมันได้ที่ จะชอบเมลไปหานักเขียน (เสร่อได้ที่เลยกรู) นักเขียนสมัยนี่ก็น่ารัก ทำตัวใกล้ชิดประชาชน ตอบมาทันที ก็ได้ความรู้สึกประทับใจไปอีกสองขีด

อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วรู้สึกว่าอยากไปฮ่องกงอีกซักรอบ เอาแบบที่ว่าวัดเวิด ห้างเหิ้ง นี่กูจะไม่ไปเหยียบเลย

(เอ วัดไม่ไปก็ได้ แต่ห้างขอวันสุดท้ายได้มั้ย ฮาาา) อยากไปเก็บตกพวกพิพิธภัณฑ์ให้มันหนำใจ อยากไปเล่นดูอาแปะ อาม่าล้งเล้งๆ ตามตลาดสด อยากไปดูเค้ารำไทเก๊กกันที่สวนสาธารณะยามเย็นอยากไปดูวิถีชีวิตและความหรูอู้ฟู้ของคนทำงานฝั่งฮ่องกง และที่สำคัญอยากท้าทายชีวิตด้วยการเอาตัวเองเข้าไปในร้านอาหารตามสั่งของเค้าดูบ้าง อยากรู้ว่าถ้าไปกินข้าวในร้านไม่มีรูปอาหารหรือภาษาอังกฤษให้นักท่องเที่ยวเลือกจิ้มนี่มันจะเป็นยังไงหว่า

แค่นี้ก็สนุกแล้วเนอะ

ป.ล. ระดับความน่าสนุกของหนังสือจะลดลงไปสามขีดถ้า

- ไม่เคยไปฮ่องกง (แต่มั่นใจว่าประชากรไทยเกิน 1 ล้านคนเคยไปฮ่องกง)

- ไม่เคยดู Chungking Express : ผู้หญิงผมทอง ฟัดหัวใจให้โลกตะลึง (ว้าย ผู้หญิงอะไร ฟัดท่าไหน โลกถึงตะลึง ตึงโป๊ะ)

Nice to meet you Google

2010-07-09T17:28:00.003+07:00

พอจะจำได้มั้ยว่าชีวิตของเราก่อนรู้จักพี่ Google มันเป็นยังไง

ก่อนมีพี่ Google

เมื่อสิบกว่าปีก่อน ห้องสมุดคือคลังความรู้ อยากรู้อะไรไปห้องสมุด

อยากหาคำตอบเรื่องอะไร ต้องอาศัยถามคนนั้น คนนี้

สเน่ห์มันอยู่ตรงนี้แหละ มันทำให้อะไรหลายๆ อย่างดูเป็นเรื่องที่ต้องค้นหา ต้องใช้ความพยายาม ใช้เวลากว่าจะได้คำตอบมา

เมื่อมีพี่ Google

รู้จักพี่เค้าตอนแรกเมื่อไหร่?? เอ จำไม่ได้แฮะ

แต่นั่นไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือเค้าเข้ามามีอิทธิพลต่อเราแค่ไหน

จะว่าไปแล้วมีพี่ Google เหมือนมีผู้ชายมาคอยถือกระเป๋าสะพาย ก็มันสบายอย่างที่ไม่รู้สึกมาก่อน

อยู่ๆ ก็มีคนมาคอยอำนวยความสะดวกสบายให้ แต่เสียอย่างขาดความเป็นส่วนตัวชะมัด

เพราะเกิดอีตานี่จะอยากเสียมารยาทเปิดกระเป๋าเราดูขึ้นมาตอนไหนก็ได้ ชิมิ

พี่ Google ทำให้เราเสียนิสัย ติดความสบาย อยากได้อะไรก็แค่คลิก ขาดการไตร่ตรองในหยักสมอง

ประหนึ่งฟังคำหวานของชายที่รัก แล้วหลงเชื่อแบบชะงักงัน

จะว่าไปแล้วพี่ Google เค้าก็คล้ายกับแฟน

เราไม่ควรแจกแจงข้อดี-ข้อเสียเค้าออกมาเหมือนกำลังจะยื่นอภิปรายไม่ไว้วางใจในสภา

จะว่าไปแล้วพี่ Google เค้าก็คล้ายกับแฟน

ตอนยังไม่มีก็ไม่เป็นไร แต่พอมีแล้วก็คล้ายๆ จะขาดไม่ได้ซะอย่างนั้น

ทั้งหมดทั้งมวลเราต้องรักพี่ Google ให้เหมือนแฟน...ให้เค้าเข้ามาในชีวิตได้

แต่อย่าให้เค้ามามีอิทธิพลเหนือชีวิตเรา แค่นั้นแหละ

A little beauty in HK

2010-05-11T17:25:00.007+07:00

Glee ของเค้าดีจริงๆ นะ

2010-05-11T16:48:00.002+07:00

ถ้าปกติแล้วชอบดูซีรีย์ แต่กำลังเบื่อแนวสืบสวนอย่าง Cold Case, Without a trace หรือซีรีย์ชิงรักหักสวาทอย่าง Gossip Girl

(ซึ่งผ่านไปแค่ 3 season แต่นางเอกของเรื่องเปลี่ยนผู้ชายไปมากกว่าสิบแล้ว) เราขอแนะนำเรื่อง Glee

สั้นๆ ง่ายๆ

คำว่า glee เป็นคำนาม=ความสุข He was full of glee at being a new father= เขาปลื้มปิติกับการเป็นพ่อครั้งแรกในชีวิต

จากความหมายนี้ เราได้ glee club ซึ่งเป็นชมรม หรือวิชา ในโรงเรียนมัธยมที่สหรัฐซึ่งเป็นพวกฝึกเชียร์โดยเน้นการร้องเพลงและการเต้น (via @andrewbiggs)

ซีรีย์เรื่อง Glee เป็นเรื่องของชมรมร้องเพลงในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งที่กว่าจะตั้งขึ้นมา กว่าจะรวบรวมสมาชิกแต่ละคนมาได้...ทุลักทุเลสุดๆ ไม่ว่าจะโดนสบประมาทจากคนทั้งโรงเรียน หรือจะเป็นความไม่ลงรอยกันของสมาชิกในวงกันเอง

ฟังผ่านๆ คงเหมือนซีรีย์วัยรุ่นอเมริกันธรรมดาใช่มั้ย??

แต่ความแปลกใหม่ของเรื่องนี้คือการนำเอาความเป็น Musical เข้ามาเป็นตัวชูโรงนั่นเอง เพราะฉะนั้นระหว่างที่ดูซีรีย์เรื่องนี้ไป นอกจากจะได้ดูความเป็นตลกร้ายแบบเจ็บแสบแล้ว เรายังได้ฟังเพลงเก่าๆ ประมาณยุค 80 หรือ แม้แต่เพลงฮิตจาก US Chart มา cover ใหม่สไตล์ Glee ที่เริ่ดสุดๆ

Glee กลายเป็นซีรีย์ที่ดังปรอทแตกเอามากๆ ที่อเมริกา ณ วินาทีนี้ โดยเฉพาะอัลบั้มรวมเพลงจากซีรีย์มีออกมา 2 อัลบั้มแล้ว รางวัลที่กวาดมาจากสารพัดเวที รวมไปถึงการโชว์ตัว หรือแสดงคอนเสิร์ตตามที่ต่างๆ ที่ชาว Glee club

เค้าไปที่ไหน ประชาชนแห่กันไปอย่างล้นหลาม ต้องบอกว่านักแสดงนำในเรื่องทุกคนร้องเอง เต้นเองนะคะ ไปเล่นคอนเสิร์ตที่ไหนก็ร้องสดกันให้ดู ไม่มีลิปซิงค์ให้ขายหน้า

ความโด่งดังของ Glee ยังไม่สิ้นสุดแค่นี้ แฟนๆ ซีรีย์เรื่องนี้ ได้สร้างศัพท์แสลงขึ้นมาใหม่ คือคำว่า "Gleek" ซึ่งมาจากคำว่า โดยเอาคำว่า Glee ผนวกเข้ากับคำว่า Geek (คนที่ไม่ popular เวลาอยู่ในโรงเรียน แต่มีความเซียนขั้นเทพเฉพาะด้าน) และคำๆ นี้เอง ได้กลายเป็นกิจกรรมใหม่บน Social Network ในกิจกรรม "Biggest GLEEK" competition ให้แฟนๆ ได้ประกวดกันว่าใครคือสุดยอด Gleek

เดิ้นจริงๆ คิดกันได้

ซีรีย์เรื่องนี้กำลังฉายอยู่ทาง UBC ทุกคืนวันศุกร์ ตอนสามทุ่ม แต่ On Air ไปหลายตอนแล้ว ถ้าอยากดูย้อนหลังคงต้องหาแผ่นมาดูกันแล้วล่ะ

Postcard Story

2010-02-11T18:17:00.006+07:00

ตอนที่ดูหนังยอดฮิตอย่าง "เพื่อนสนิท" เราเห็นไข่ย้อย หมั่นเขียนโปสการ์ดหาดากานดา ไม่ว่าเค้าจะอยู่ในสภาวะไหน ไม่ว่าจะขาหัก หรือกำลังจะมีความรักครั้งใหม่ แต่สุดท้ายความมาเฉลยว่าไอ้ที่นั่งเขียนๆ ตลอดทั้งเรื่องนั้น พ่อไข่ย้อยกลับไม่ได้ส่งดากานดาเลยซักกะใบ

(คิดว่าคงดูกันหมดแล้วเลยเล่นพูดตอนจบกันหน้าด้านๆ)

.......ในชีวิตนึงคุณส่งโปสการ์ดหาใครบ้าง??

วันก่อนมีพี่ที่รู้จักกัน ส่งโปสการ์ดมาให้ ด้วยเหตุผลว่า "เห็นแล้วนึกถึงเดีย" แถมบอกว่า "ถ้าจำไม่ผิด เป็นโปสการ์ดแผ่นแรกในชีวิตที่พี่ส่ง"

.....แล้วมีเหตุผลอะไรที่คุณต้องเขียนหาคนคนนั้น

บางครั้งมันไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากไปกว่า คิดถึง นึกถึง รำลึกถึง

บางครั้งมันเป็นเหมือนการส่งผ่านความทรงจำ (ที่ต่อไปจากนั้นอีก 5 หรือ 10 ปีให้หลัง คุณจะอาจจะแยกแยะไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเหตุการณ์นั้นเคยเกิดขึ้นจริง หรือเป็นแค่ความฝันกันแน่)

ในชีวิตฉัน การส่งโปสการ์ด บางครั้งมันก็เกิดขึ้นตามช่วงจังหวะชีวิต

...ฉันเคยส่งโปสการ์ดหาใครบางคนเป็นบ้าเป็นหลัง และได้รับโปสการ์ดตอบกลับมาในจำนวนไม่แพ้กัน แต่มันก็กลายเป็นความทรงจำแบบที่เราแทบจะจำไม่ได้ (หรือไม่อยากจะจำ) ว่ามันเคยเกิดขึ้น

...ฉันส่งโปสการ์ดหาตัวเองและคนที่บ้านแทบทุกครั้งที่ได้ออกเดินทางไปเยือนสถานที่ใหม่ๆ

...ฉันส่งโปสการ์ดหาเพื่อนสุดที่รักอยู่บ่อยครั้ง ทั้งๆ ที่เราโทรหากัน แชทหากัน เมลหากัน และ Tweet หากันเหตุผลทั้งหมดนั้นคือ คิดถึง นึกถึง และรำลึกถึง

วันก่อนไปค้นเจอโปสการ์ดที่เขียนทิ้งไว้ แต่ไม่ได้ส่งถึงปลายทางซ่อนตัวอยู่หลายใบ อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่ามันก็เป็นเหมือนบันทึกความทรงจำแบบสั้นๆ ที่บอกเหตุการณ์ ณ ช่วงเวลานั้น หรือถ้าพูดให้ทันสมัยมันก็ทำหน้าที่คล้าย Twitter ที่เราบอกความรู้สึกแบบ Real-time แต่ต่างกันที่อย่างหลังเราส่งสารถึงวงกว้าง ใครอยากจะเลือกรับสารของเราก็ตามใจ แต่กับโปสการ์ดนั้นต่างกันตรงที่มันจับต้องได้ เป็นแผ่นใบ คนส่งตั้งใจหยอดตู้ไปรษณีย์ไปให้ผู้รับปลายทาง ที่เราเลือกเป็น "The chosen one"

อยากจะบอกทุกคนที่เป็น

The chosen one

ว่า

คุณโชคดีนะ

ที่วินาทีนั้นมีคนๆ นึงคิดถึง นึกถึง และรำลึกถึงคุณ :)

การเดินทางระยะสั้นๆ กับใครบางคน

2009-10-07T17:01:00.013+07:00

ป.ล. เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อเดือนก่อน แต่เพิ่งจะอัพเอาเดือนนี้ เสร่อได้อีก

หลังจากที่ต้องตีอกชกหัวกับการเดินทางไปกลับรัชดา-อรุณอมรินทร์ เมื่อวันเสาร์ต้นเดือน เพื่อไปอบรมคอร์ส "อยากเป็นบรรณาธิการต้นฉบับ" ที่ใช้เวลาในการขึ้นรถลงเรือรวมเบ็ดเสร็จแล้วเกือบสี่ชั่วโมงกันเลย

ลองคิดเล่นๆ ว่าระยะเวลาขนาดนี้ เราสามารถไปได้ถึงหัวหิน ถึงประจวบ หรือขนาดข้ามไปถึงเกาะเสม็ดได้นอนแผ่ริมหาดแล้วยังไม่ต้องใช้เวลานานมากขนาดนี้

เพราะยังต้องไปอบรมอีกหลายครั้ง เลยต้องหาวิธีปรับกระบวนท่า วางแผนการเดินทางกันใหม่ ให้มันทำลายสุขภาพจิตใจน้อยกว่านี้ มีคนแนะนำว่าให้เปลี่ยนมานั่งรถไฟฟ้าไปต่อเรือที่สถานีสะพานตากสิน การเดินทางในเส้นทางใหม่ที่ไม่คุ้นเคยก็เกิดขึ้น และกลายเป็นว่าได้ประสบการณ์ฮาๆ กลับมาเพียบ

11.00 น. ออกเดินทางเพื่อไปขึ้นรถไฟใต้ดิน หยิบต้นฉบับเพื่อเตรียมทำ subtitle หนังเรื่องล่าสุดติดมือไว้อ่านฆ่าเวลาระหว่างเดินทาง (Dayo เข้าฉายตอนงาน BKK Film Festival)

11.30 น. (โดยประมาณ) เดินอาดๆ เพื่อขึ้น BTS ช่วงเช้าร่างกายยังคึกคัก เดินดูร้านรวงซ้ายขวาบนสถานีศาลาแดง ขึ้นรถไฟฟ้าในไม่กี่นาทีต่อมา นั่งตรงข้ามคุณลุงฝรั่งพอดิบพอดี สบตากันโดยบังเอิญ แต่เหตุการณ์หลังจากนี้จะไม่บังเอิญอีกต่อไป

11.45 น. มาถึงสถานีสะพานตากสิน ดูจากแผนที่เค้าบอกว่าถ้าจะไปท่าเรือสาธรให้ออกที่ประตู 2 แต่ก็ยังอุตส่าห์ถามยามอีก พี่ยามบอกว่าให้ออกประตู 1 สุดท้ายก็เดินไปออกประตู 2 ตามแผนที่แล้วจะไปถามเค้าทำไม พอเดินลงไปด้านล่างก็เลยเข้าใจว่าไม่ว่าจะออกประตู 1 หรือ 2 มันก็เดินมาถึงท่าเรือได้เหมือนกัน อย่างนี้นี่เอง

ความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของท่าเรือสาธรคือ จะมีชาวต่างชาติมากกว่าคนไทย แล้วเค้าจะนิยมซื้อตั๋วประเภท One day trip กันเพราะดูจากแผนที่แล้วมันเป็นท่าแรกของการทัวร์แม่น้ำเจ้าพระยา อ้อ แล้วก็มีเรือเที่ยว 12.00 ที่เป็นเรือทัวร์ พร้อมไกด์คอยบรรยายให้ฟัง ไอ้เราก็ไม่เคยขึ้นเรือที่ท่านี้ซะด้วยซิ แต่เดินเข้าไปต่อแถวกับเหล่านักท่องเที่ยวต่างชาติ แอบได้ยินคนขายตั๋วบอกว่า One day trip 150 บาท เป็นตั๋วประเภท Unlimited อยากขึ้น-ลง ท่าไหน ก็ได้ไม่อั้นในวันเดียว

ถ้าพูดเรื่องการเอาตัวเองไปอยู่ในสถานที่ที่มีชาวต่างชาติมากๆ ละก็ ความเป็นไปได้สูงถึง 90% ที่จะโดนเหมารวมว่าเป็นนักท่องเที่ยว เพราะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว แล้วก็ได้รับการถ่ายโอนสัญชาติไปเป็น อินเดีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ อยู่เป็นประจำ แต่ตอนนั้นในหัวไม่ได้คิดเรื่องนี้หรอก เพราะมันมัวแต่กังวลว่าจะไปถึงที่หมายทันเวลารึเปล่า

พอมาถึงคิวเรา คนขายตั๋วถามว่า One day trip?
แล้วก็ยิ้มหวานตอบเค้ากลับไปว่า "จะไปวังหลังค่ะ"
คุณพี่ขายตั๋วเปลี่ยนกลับสู่เมนูภาษาไทยในทันที "ซื้อตั๋วบนเรือได้เลย เที่ยวต่อไปเป็นเรือทัวร์นะ"

ไอ้คำลงท้ายว่า "เป็นเรือทัวร์นะ" มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลยในวินาทีนั้น รู้แต่ว่าให้มันไปได้ก็พอแล้ว แล้วก็จำได้ว่าเพื่อนบอกมาว่า "ให้ไปเรือธงส้ม จะเร็วกว่าเยอะ" ก็เลยกะว่าเดี๋ยวจะคอยดูละกันว่าธงมันสีอะไรก็เลยเดินไปนั่งรอกว่าเรือจะมา ปรากฎว่าลุงฝรั่งที่นั่งตรงกันข้ามบน BTS หันมาสบตาแล้วก็ถามว่า

"Do you speak English?" ถ้ามีชาวต่างชาติมาถามคำถามนี้ในเวลาที่คุณไม่อยากเสวนาด้วยละก็ให้ทำหน้าไม่เข้าใจที่เค้าพูด แล้วเค้าคนนั้นจะออกไปจากสายตาคุณในทันที แต่ถ้าคุณตอบว่า"Yes" แบบที่ฉันตอบไป มันจะกลายเป็นเกม 20 คำถามไปในทันที

คุณลุงต่างชาตินิรนามผู้นี้เข้าใจว่าฉันไม่ใช่คนไทย และคงด้วยอารมณ์ประมาณว่ามาเที่ยวคนเดียว อยากหาเพื่อนคุยตามประสา เพราะขนาดว่าบอกลุงแกไปแล้วว่า เพิ่งมาตรงนี้ครั้งแรกเหมือนกันตอนที่ลุงแกเอาแผนที่มากางหราให้ดู แต่ลุงคงเข้าใจไปว่าหัวอกเดียวกัน มานั่งเรือในเมืองไทยครั้งแรก เอาเข้าไป

คำถามที่ชาวต่างชาติจะชอบถามคนแปลกหน้าอีกอย่างคือ คุณทำงานอยู่หรือเรียนหนังสือ ไม่รู้ทำไม ถามกันอยู่ได้ยังกะเป็นคำถาม Default หรือเป็นเพราะว่าหน้าตาและขนาดเตี้ยป้อม มันทำให้บอกไม่ได้ว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้ามีอายุเท่าไหร่ หรือคงจะเหมือนที่คนไทยแปลกใจที่ชาวต่างชาติหนุ่มสาวส่วนใหญ่มีร่างกายกำยำ แต่อายุกลับน้อยกว่าเราหลายขุมนัก หึ หึ

เวลาเที่ยงตรง เรือทัวร์ก็ลอยตามน้ำมา ฮ่าา นึกภาพแล้วขำ ลอยตามน้ำมา น่าจะเป็นแล่นมาดีกว่ามั้ย???

เรือมาปุ๊บ ดิฉันก็ลืมปั๊บว่าธงสีอะไร รู้แต่ว่าพนักงานพยักหน้าหงึกๆ ส่งสัญญาณให้ขึ้นเรือ ไอ้เราก็เด็กดี เชื่อฟัง เดินต่อแถวไปกะเค้าด้วย แล้วคุณลุงต่างชาตินิรนามคนนั้นก็ต่อแถวตามมา ตามมา แล้วก็ตามมา จนกระทั่งนั่งด้วยกันซะงั้นเลย ถ้าเป็นหนุ่มฝรั่งตาสีฟ้าหล่อราวเทพบุตรเดินตามกันมาขนาดนี้ รับรองว่าจะอาสาเป็นไกด์ให้ทั้งวัน ไม่ต้องไปอบรมอะไรมันแล้ว!

แต่ด้วยดวงชะตา ราศี หรืออะไรก็ไม่ทราบได้ เวลาไปไหนจะดึงดูดคนสูงอายุให้เข้ามาชวนคุย เอ็นดูราวกับเป็นลูกหลานกันไป แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ชอบคุยกับคนที่อายุมากกว่าอยู่แล้ว เพราะอย่างน้อยเค้าก็ผ่านโลกมามากมายกว่าเราหลายช่วงตัว แถมยังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยๆ และคอยหยอดคำสอนกันพอเป็นกระสัย

ระหว่างนั่งเรือไปลุงก็เริ่มสืบประวัติ สุดท้ายลุงเผยไต๋ว่า เห็นเราบนรถไฟฟ้าแล้วก็คิดว่าเป็น Mexican โอ้วววว เย้ ได้มาใหม่อีกหนึ่งสัญชาติ คราวนี้เริ่มออกนอกทวีปเอเชีย แฮะ ก็เลยต้องสาธยายกันว่า I was born in the south, it's the southern face, I guess.

ลุงบอกว่ามาจากประเทศชิลี บ้านอยู่เมืองซันติเอโก (Regin Metropolitana de Santiago) ทำงานด้าน Food Ingredient มาเมืองไทยครั้งแรกด้วยเรื่องงาน และมีเวลาเหลือเพียงแค่หนึ่งวันก่อนจะกลับประเทศ ก็เลยอยากใช้เวลาหนึ่งวันที่เหลือทำความรู้จักเมืองไทยให้ได้มากที่สุด การทำงานด้านนี้ทำให้ลุงต้องเดินทางไปหลายๆ ประเทศ เพื่อนำเสนอส่วนผสมต่างๆ มากมายในการทำอาหาร ลุงบอกว่าพูดได้หลายภาษา รวมถึงภาษาสเปน และภาษาท้องถิ่นอะไรซักอย่างที่บอกชื่อมาก็ไม่สามารถออกเสียงตามได้

คุณลุงเป็นชาวอเมริกาใต้ที่มีความสนใจในวัฒนธรรม ความเป็นอยู่ของคนเอเชียไม่ใช่น้อย เพราะดูจากแต่ละคำถามที่ถามมาเหมือนกับเรากำลังอยู่ในชั่วโมงสังคมศึกษา ลุงถามฉันว่านับถือศาสนาอะไร ฉันบอกว่าเป็นชาวพุทธ ลุงสงสัยว่าชาวพุทธนี่เค้า "Prey"กันที่ไหน

เราก็อธิบายว่าเราไปทำบุญกันที่วัด แต่กลับโดนยิงกลับมาว่า งั้นเธอก็ไปวัดทุกอาทิตย์ละซิ ตอบกลับแทบไม่ทันว่า "No!" ลุงแกยิงกลับมาว่า ทำไมล่ะ กำลังจะอ้าปากอธิบาย ลุงรู้ใจ เธอนับถือด้วยใจใช่มั้ยล่ะ เออ แน่ะ รู้ดี

หลังจากโดนยิงคำถามกระหน่ำแบบไม่ให้เวลาคิด เราก็ต้องเอาคืน ด้วยประโยคหากินแบบ And you? แต่ดูท่าจะไม่ชนะ เพราะลุงตอบแบบไม่ต้องคิดว่า ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอก นับว่าเป็นคำตอบที่เปรี้ยวมาก สาวไทยไม่ยอมแพ้ อยากรู้เหตุผล เลยยิงกลับไปว่า So you believe in yourself?

No, I believe in people, I believe in man made.

อืม เค้าก็มีเหตุผลดีเนอะ ไม่ใช่ว่าอยากทำตัวขวางโลก ด้วยการเว้นช่อง Religious เวลากรอกเอกสารราชการให้ว่างไว้ จะว่าไปมันไม่ใช่เรื่องผิดนี่นาที่เค้าไม่มีศาสนา เพราะว่าของอย่างนี้จะว่าไปแล้วมันเป็นสิ่งที่ต้องเกิดจากศรัทธาหรือความเชื่อของเราไม่ใช่หรอกหรือ ลุงบอกว่าที่ชิลีไม่มีวัดไทย มีแต่โบสถ์ของชาวคริสต์ บางทีลุงแกก็ไปโบสถ์นะ แต่ไปดู ไปชื่นชมความเลื่อมใสในสิ่งที่คนเราเชื่อและศรัทธา ก็แปลกดี

ระหว่างที่นั่งเรือไปมีเสียงไกด์คอยบรรยายเป็นระยะๆ ชี้ชวนให้ดูจุดต่างๆ ริมแม่น้ำ แต่ที่ชอบมากคือ โรงแรมอะไรซักอย่างที่ David Beckham มาพัก ไกด์พยายามย้ำเป็นพิเศษ ราวกับเป็นวาระแห่งชาติ กำลังแอบขำ ลุงหันมาบอกว่า ฟังไกด์พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง พลางบ่นว่าไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่คุ้นกับสำเนียงหรือยังไง อ้าวแล้วกัน แล้วนักท่องเที่ยวคนอื่นเค้าจะเข้าใจกันมั้ยเนี่ย

จะว่าไปแล้วการมีโอกาสได้นั่งคุยกับชาวต่างชาติ มันเป็นเหมือนการย้ำเตือนความเป็นตัวตนคนไทยของเรา สิ่งที่เค้าถาม เค้าอยากรู้ ก็คือสิ่งที่เราอยู่ สิ่งที่เราเป็น บางคำถามอาจจะดูติดตลก อย่างที่ลุงถามว่า ถ้าคนฝั่งนี้จะไปยั่งโน้นทำยังไง พายเรือหรือว่ายน้ำไปเหรอ เค้าคงอาจจะไม่รู้จริงๆ ว่าวิถีไทยแบบที่ไม่ใช่เห็นตามสยามมันเป็นยังไง อย่าว่าแต่เค้าเลย เราเองอาศัยอยู่ในเมืองมากๆ เข้า มันทำให้เราติดอยู่กับความสะดวกสบาย และคุ้นชินกับคำว่า "ทันสมัย" มากกว่าความ "เรียบง่าย" มิใช่หรือ

ลุงชี้ให้ดูที่วัดนึงก่อนที่จะถึงท่าเตียน ลุงบอกว่า "เธออาศัยอยู่ในที่ที่สวยงามแบบนี้ แต่เธอก็อยู่กับมันทุกวัน จนบางทีเธอก็ลืมไปว่ามันสวยงาม ใช่มั้ยล่ะ" โอยย อายแทบจะกระโดดลงจากเรือ

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ใกล้ถึงที่หมาย ลุงบอกว่าจะลงที่ท่าเตียนเพื่อไปชมวัดโพธิ์ตามที่เราแนะนำ ว่าแล้วก็เขย่ามือกันตามมารยาท แล้วก็บอกลากัน แอบคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าได้นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ แบบนี้ก็คงจะดีไม่น้อย ถึงเค้าจะเป็นคุณลุงนิรนามที่มาจากอีกซีกหนึ่งของโลก แต่อยากจะบอกว่า You make my day. เข้าให้แล้ว

อย่าปฏิเสธที่จะคุยกับคนแปลกหน้าที่ผ่านเข้ามาในชีวิต การผ่านเข้ามาแค่ไม่กี่นาที แต่ก็ทำให้เราจำเค้าได้ไปอีกนาน

อ้อ! ขากลับได้เห็นวัดพระแก้วที่มีแสงแดดยามเย็นตกกระทบนี่มันช่างงามงดเหลือคำบรรยาย อิจฉาคนที่ได้เห็นวิวนี้ทุกวันจังเลย

จากปฏิบัติการ Valkyrie ถึง Zee Avi

2009-08-18T16:57:00.009+07:00

เวลาที่มีหนังที่เล็งๆ ไว้ว่าอยากดู แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ดู แล้วก็ได้มาดูแบบแผ่น มันทำให้เสียดายยิ่งกว่าที่ทำไมตอนนั้นตูไม่ไปดูมันในโรงฟะ (นับได้กี่ "ดู" ฮ่าา) Valkyrie ก็เป็นอีกหนึ่งในนั้นที่ไม่ได้ดูตอนที่อยากจะดู (คำว่า "ดู" มาอีกแล้วๆ) คงเป็นเพราะจังหวะ โอกาส และเงินในกระเป๋ามันไม่อำนวยทำให้พลาดหนังดีๆ ที่ควรค่าในการชม (อ่ะ นั่น เลี่ยงคำว่า "ดู" ได้แล้ว!!)

Tom Cruise นักแสดงตาสีฟ้าหน้าตาดี แม้จะมีลูกแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีฝีมือติดอันดับต้นๆ ของฮอลลีวูด แถมยังเป็นขวัญใจแม่บ้านอเมริกันไม่ใช่น้อย เพราะเคยนั่งดูรายการของ Oprah Winfrey ที่มีพี่ Tom มาโผล่ (อีกรอบ) ครั้งนี้มาแบบไม่สติแตก โอ้ว แม่เจ้า สาวเล็ก สาวใหญ่ยิ้มกริ่มกันเต็มห้องส่ง แถมรายการนี้เค้าใจป้ำแจก Collection หนังของทอม ที่มีมาตลอดอาชีพนักแสดง ลองคิดดูถ้าซื้อเอง Box Set ชุดนั้นจะราคาเท่าไหร่!!!

ส่วนตัวแล้วประทับใจผลงาน Tom Cruise อยู่ไม่กี่เรื่อง ที่ชอบไม่เสื่อมคลายเห็นจะเป็น Jerry Mcguire เค้าเล่นดีเนอะ เล่นให้เราเชื่อได้ว่าเค้าคือ Jerry ที่ต้องการสร้างความเปลี่ยนแปลง คิดว่าเป็นหนังที่เล่นดีเป็นอันดับสองรองจาก Born on the forth of July และ Collateral เลยก็ได้ (ความเห็นส่วนตัว ไม่ได้ฟันธง) ส่วนหนังตระกูล Impossible หมายถึง (Mission Impossible น่ะ) ก็ออกจะล้นๆ ไปบ้าง แต่ก็ขายได้อยู่

แต่มาที่ Valkyrie เค้าทำได้ดีกว่าที่เราคิด เคยรู้สึกมั้ยว่าถ้าเราดูหนังของดาราคนไหนบ่อยๆ บางทีเราจะติดภาพนั้นมา จนทำให้ไม่ค่อยจะหลุดไปจากมุมเดิม อย่าง Dansel Washington จะเห็นเป็นตำรวจฉลาดๆ ไล่จับผู้ร้ายอยู่ร่ำไป ไม่ใช่ว่าจะแสดงไม่ดีนะ เค้าแสดงดี แต่บางทีอยากเห็นมาเล่นตลกบ้าง เอ่อออ

Tom Cruise ก็เหมือนกัน เห็นกี่ทีก็นี่แหละ จะมีความโอเวอร์แอคชั่นเจืออยู่ในกระแสเลือด บทพูดจะเยอะ ความเป็น American Hero จะแฝงอยู่ไม่จางหาย อย่างเรื่อง The Last Samuri อะไรนั่น ความเด่นไปอยู่ที่บทนิ่งๆ ของ Ken Watanabe ไปเสียนั่น

ใน Valkyrie บทพูดของ Tom Cruise ดูแล้วไม่น่าจะเกิน 10 หน้ากระดาษ แต่พลังอยู่ที่สายตามากกว่าเรื่องไหนๆ ที่แสดงมา เรื่องนี้เค้ารับบทเป็น Claus von Stauffenberg นายทหารในกลุ่มที่ประกาศว่า "นาซีไม่ใช่เยอรมัน" และเป็นแกนนำสำคัญในการลอบสังหารฮิตเลอร์ ที่สำคัญมันมาจากเรื่องจริง (เพิ่งรู้ตอนดูด้วยล่ะ ไปอยู่ไหนมาวะตู!)

ถ้าจะให้เล่าเรื่องประวัติศาสตร์คงไม่อาจเอื้อม หาอ่านกันเองน่าจะดีกว่า เล่างูๆ ปลาๆ อายชาวบ้านเค้า ฮ่าา หลังจากดูแล้วดถึงได้รู้ว่าชื่อเรื่องมันมาจากชื่อ Operation Valkyrie นี่เอง ซึ่งก็คือหนึ่งในแผนการทำรัฐประหารนั่นเอง และมันทำให้เราได้รู้อีกว่า (แหม รู้เยอะนะ) การทำรัฐประหาร (ในยุคนั้น) ถ้าพลาดคือ ตาย ตายสถานเดียว และคนที่จะลุกขึ้นมาทำเรื่องแบบนี้ได้มันต้องใช้ความกล้ามากมายเกินกว่าที่จะคาดคิดได้ แต่ถ้าสังคมเราไม่มีคนที่มีดีเอ็นเอความกล้าแบบนั้นฝังตัวอยู่ มันจะเป็นไปในทิศทางไหน น่าคิด ไอ้คนกล้าๆ แบบนี้นี่แหละ ที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงกันมานักต่อนัก ถึงแม้บางครั้งอาจจะไม่สำเร็จ แต่มันก็อาจไปสะกิดใจใครต่อใครกันบ้าง ว่ามั้ย??

ปัญหาของการดูหนังการเมืองนั้นไม่ต่างกับการดูหนังจีนแบบโปเยโปโลเย (เก่าได้อีก) เพราะตัวละครที่เยอะมาก จนจำกันไม่หวาดไม่ไหว แล้วถ้าอยู่ในชุดเครื่องแบบด้วยละก็ ยิ่งละม้ายคล้ายกันเข้าไปอีก แต่จริงๆ แล้วเกมการเมืองมันก็เป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไรมิใช่หรือ ใครว่าจะมีแค่คนตัวใหญ่ๆ ที่เกี่ยวข้อง หากโยงใยกันไปจะเจอความน่าพิศวงว่าคนทุกระดับชั้นมาเกี่ยวข้องกันได้ยังไงต่างหาก

สงครามในยุคก่อนสอนให้เรารู้อีกว่า การคิดจะทำการใหญ่ มันต้องวางแผนกันมาอย่างดี และทุกอย่างสามารถเกิดขึ้นได้ จะตัดสินใจอะไรทันทีแบบส่ง SMS ผ่าน Black Berry แบบสมัยนี้ มันไม่มีหรอก (ป่าวนะ ไม่ได้ว่าใคร)

และอาชีพที่ยึดมั่นในคำสั่ง และระบบบังคับบัญชามากที่สุดในมวลหมู่อาชีพที่มีอยู่บนผืนโลก คงหนีไม่พ้น "ทหาร" แน่ๆ แต่แปลกมั้ยที่คนไม่ค่อยจะเป็นระเบียบแบบแผนอย่างเรากลับเคยพูดว่า "ถ้าเป็นผู้ชาย เราอยากเป็นทหาร!"

ว่าแต่เรื่องนี้ทำไมชื่อไทย มันถึงเป็น "วัลคีรี่ ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก" ไอ้คำว่าจอมอหังกา พอเข้าใจว่าหมายถึงฮิตเลอร์ แต่ทำไมต้องอินทรีเหล็ก มันหมายถึงอะไร พยายามเซิร์ชหาคิดว่าชื่อของกองกำลังเยอรมันในยุคนั้น (ถ้าเข้าใจไปขอเชิญกูรู้มาอธิบายด้วย)

จบไว้แค่นี้ก่อน ไว้ครั้งหน้าจะมาร่ายยาวถึง Zee Avi

ฟินแลนด์แขนไม่มี...สนุกนะ

2009-08-10T10:55:00.007+07:00

เคยปลื้มใครมากถึงขั้นต้องระบายความในใจให้เค้าฟังกันมั้ย??

นึกถึงสมัยเด็กๆ ที่ฟังวิทยุแล้วพี่ดีเจ เปิดจ.ม.จากทางบ้านอ่านให้เราฟัง
พี่คะ หนูชอบพี่มากเลยค่ะ อย่างนั้น อย่างนี้ เคยคิดว่ามันตลกดีเนอะ เขียนจ.ม.ไปเค้าจะอ่านป่ะนั่น แต่วันนี้เราทำซะเอง

เพราะว่าติดใจสไตล์การเขียนของ "ใบพัด" เจ้าของหนังสือ "เสียดายคนอินเดียไม่ได้อ่าน" ก็ตามมาอ่าน "ฟินแลนด์ไม่มีแขน" กันต่อ ซื้อหนังสือมาอ่านจบในไม่กี่วัน เพราะมันสนุกจริงๆ (ถึงรูปฟินแลนด์จะน้อยไม่หน่อยไม่ค่อยหนำใจ)

บอกได้แบบไม่อายว่า วันนี้เพิ่งเขียนอีเมลไปหา "ใบพัด" เด็กติ๋มที่ไปเยือนถิ่นซานต้า เอามากางหราให้ดู ละกัน

ถึงคุณใบพัด (ทางการได้อีก)

เพิ่งอ่านฟินแลนด์ไม่มีแขนจบไปเมื่อวานเย็น เป็นหนังสือที่อ่านจบ อย่างรวดเร็วในไม่กี่วัน และมันทำให้เรากลายเป็นคนบ้าในสายตาของคนรอบข้าง เพราะเวลาหยิบมาอ่านบนรถไฟฟ้า ยืนยิ้มกริ่ม หัวเราะคิก คิก เป็นพักๆ แถมเมื่อวาน นอนตกหมอน ปวดคอมาก นึกออกใช่มะ ว่าอาการนอนตกหมอนมันทรมานแต่ไหน จะหันซ้ายขวาก็ต้องหันมันไปทั้งตัว เพราะกลัวกระดูกคอหัก

ที่เล่าเรื่องปวดคอ เนี่ย เพราะว่าพอหยิบ ฟินแลนด์ไม่มีแขนมาอ่าน คอก็ปวด ขำ ก็ขำ แล้วมันลำบากขนาดไหนที่จะต้องกดต่อมขำเอาไว้ แต่ขอบอกว่า ทำไม่ได้จริงๆ หนังสือคุณฮาแบบบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้พยายาม
ชอบนะ ชอบตั้งแต่ เสียดายคนอินเดียไม่ได้อ่าน
จะตามผลงานต่อไปเน้อ

ปล. อยากเห็นหน้าโจ (อยากรู้ว่าโจคือใคร หาหนังสือมาอ่านโลด)

DEAR

หมายเหตุ: ปกติไม่ค่อยจะทำอะไรอย่างนี้ แต่การที่เราชื่นชมยินดีใครเค้าบ้าง ดีกว่าเอาแต่ก่นด่าตั้งเยอะ จริงมั้ย??

Slow reader

2009-07-02T10:09:00.004+07:00

พักนี้อ่านหนังสือช้าเป็นบ้าเลย (โว้ย)

Surf Style by Rip Curl

2009-04-30T16:02:00.007+07:00

Rip Curl แบรนด์ต้นกำเนิดจากแดนจิงโจ้ โดยมีจุดเริ่มต้นจากสองเพื่อนนักเซิร์ฟจากแถบชายฝั่งเมืองวิคทอเรียในปี 1969 ซึ่งเริ่มแรกสองคู่หู Brian และ Claw รับทำเซิร์ฟบอร์ดเพียงเพื่อหาเงินสนองความเสน่ห์หาที่มีต่อท้องทะเลและภูเขา

28 ปีตั้งแต่จุดเริ่มต้น Rip Curl ได้กลายเป็นบริษัทผลิตสินค้าสำหรับนักเล่นเซิร์ฟระดับโลก ซึ่งสินค้าของยี่ห้อนี้ได้แก่ เซิร์ฟบอร์ด wetsuits เสื้อผ้า นาฬิกา และอุปกรณ์ต่างๆ มากมายสำหรับนักเซิร์ฟและ mountainwear อยากรู้รายละเอียดยิบย่อยมากกว่านี้ก็คลิกไปอ่านกันเองที่
http://www.ripcurl.com.au/?thebegining
เพราะว่าขี้เกียจแปลแล้ว แป่ววว

แต่ที่แน่ๆ คือชอบสีสันของเสื้อผ้ายี่ห้อนี้เอามากๆ แถมดีไซน์ก็เก๋ได้ใจ ผ่าน shop ทีไรต้องไปเลียบๆ เคียงๆ แต่สนนราคาน่าเศร้าใจ ไม่สามารถเอื้อมถึงได้ ขอแค่ดูให้สุขใจก็เป็นพอ นอกจากเสื้อผ้า และ accessories ที่ออกแบบได้เก๋ไก๋แล้ว อีกสิ่งที่น่าสนใจก็คือโปสเตอร์งานเทศกาลทั้งหลายของ Rip Curl ดูได้เพลินตาsearch หามาฝากกัน เก๋เนอะ

Please judge a book by its cover

2009-04-23T16:37:00.005+07:00

ซื้อเ่ล่มนี้มาเพราะว่าหน้าปก
ซื้อเล่มนี้มาเพราะว่าคุ้นชื่อเรื่อง
ซื้อเล่มนี้มาเพราะว่ามันไม่มีคำนำและสารพันคำนิยม
หุ หุ

Oh Mercy...ยินดีที่ได้รู้จัก

2009-04-16T15:27:00.014+07:00

วันนี้มีคนแนะนำให้เรารู้จักวงที่ชื่อ Oh Mercy ตอนที่กำลังฟัง Triple J เพลินๆ เค้าก็เปิดเพลงแบบที่ฟังปุ๊บก็ชอบทันที ได้ยินดีเจบอกชื่อเพลงว่า Lay everything on me แต่ฟังชื่อนักร้องไม่ทันหรอก ก็เลยเอามา searh หา แล้วก็เจอเว็บนี้ http://www.myspace.com/ohmercyband

วิธีการทำความรู้จักกับเพลงหรือนักร้องของเรามักจะเป็นอย่างนี้แหละ เริ่มจากฟังเพลง ถ้าฟังแล้วคลิก ก็จะใช้วิธีจับเนื้อเพลง (เผื่อไว้ในกรณีที่ฟังชื่อนักร้องไม่ทัน หรือดีเจไม่ได้บอก) แล้วใช้ Search engine ให้มันเป็นประโยชน์ซะ แล้วจะรู้ว่านักร้องดีๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ไซเบอร์มากมายมหาศาล

เมื่อปีก่อนเคยคลิกไปเรื่อยใน myspace นี่แหละ เจอนักร้องที่ชื่อคล้ายค่ายมือถือ Eric Hutchinson ฮิตมากๆ ในหมู่นักฟังเพลงบนโลกออนไลน์ แถมตอนนั้นยังเปิดให้ดาวน์โหลดเพลงไปฟังกันฟรีๆ อีกต่างหาก ตอนนี้เหรอ อยากฟังต้องซื้ออย่างเดียวค่ะ เพราะว่าพี่เค้ามีสังกัด มีอัลบั้ม มี MV เป็นของตัวเองเรียบร้อยแล้ว (เพิ่งเห็นใน Channel V เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อนนี่เอง)

!!กลับมาที่ Oh Mercy ต่อดีกว่า!!
อัลบั้มแรกของพวกเค้ามีชื่อว่า In the Nude for Love เป็นอัลบั้มเรียกน้ำย่อย (EP) ก่อนปล่อยของจริงตามมา แต่นัยว่าเรียกว่าอัลบั้มปั่นกระแสจะได้ผลเพราะว่าแค่ 3 เพลงที่เอามาเล่นใน myspace (จากทั้งหมด 7 เพลง) ฟังรอบเดียวผ่านฉลุยแบบเข้าหูซ้ายไม่ทะลุหูขวา ไม่แปลกใจที่วงนี้เค้ามีคิวคอนเสิร์ตยาวไปถึงกลางปีแล้ว ว่างๆ ก็ตามลิงค์ที่ให้ไปฟังดูนะ เพราะดี ฟังกีที่ก็เพราะ

(Oh Mercy - touring from facebook.com)
อ้อ ขอกระซิบอีกนิดว่าลองเจียดเวลาที่ต้องทนฟังโฆษณาบนคลื่นวิทยุแล้ว
คลิกไปฟังเพลงที่คลื่น Triple J จากแดนจิงโจ้ดู เค้าเปิดเพลงเพราะเสนาะหู แต่ไม่ใช่เพลงตลาดแบบบ้านเรา ที่ดีเจเอาแต่เปิดตามลิสต์ที่เค้าบังคับ (ต่อให้ขอเพลงให้ตายเค้าก็ไม่เปิดให้คุณหรอก เพราะลิสต์เพลงที่ได้มาก่อนออนแอร์น่ะ มันอัดแน่นเต็มแแล้ว ไหนจะเล่มเกมกะโฆษณาอีกนะ หุหุ) คนใกล้ตัวเค้าแนะนำมา แล้วเป็นไงล่ะ ติดใจ!!

Sunny Day...Sunny Dear

2009-03-25T11:37:00.007+07:00

ถ้าไปทะเลแล้วไม่เจอแดดจ้าเค้าเรียกว่ามาไม่ถึง
(ว่าแต่เค้าคือใครฟะ) ตูนี่แหละพูดเอง
ถ้าไปทะเลถ้าจะให้ดี มันต้องเจอแดดเปรี้ยง

แบบที่เอาแว่นขยายมาจ่อหัวไม้ขีดแล้วจุดไฟติดภายในไม่กี่นาที
เพราะ่ว่าแดดแบบนี้จะทำให้น้ำทะเลสีฟ้าจัดมากถึงมากที่สุด
แล้วไม่ต้องบ่นเรื่องกลัวดำให้ได้ยิน
เพราะหญิงสาวผู้รักกิจกรรมกลางแจ้งไม่เคยกลัวอยู่แล้ว ฮ่าา

Jack Johnson in DC

2009-03-13T16:57:00.012+07:00

Jack Johnson is my all time favourite artist. And this is the very first time I saw him wore such a formal cloth.
You look cool anyway, Jack!!

Wonder why he dressed like this , check this out http://www.jackjohnsonmusic.com

One Friday

2009-03-13T15:52:00.014+07:00

วันนี้วันศุกร์
วันนี้พบว่า...

เพลีย

ตื่นมาด้วยอาการเพลียๆ หัวหนักๆ เพราะว่าหลับไม่สนิทเท่าไหร่

เคยเป็นมั้ยที่ร่างกายมันหลับ แต่สมองมันไม่หลับไปด้วย

โดนหลอกแม้กระทั่งมือถือของตัวเอง

นาฬิกาปลุกจากมือถือมันร้องแล้วร้องอีก จนต้องยอมตื่น

เพราะว่ามันเจ็ดโมงเกินครึ่งเข้าไปแล้ว

อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ มองท้องฟ้า ทำไมวันนี้มันมืดๆ วะ

เปิดทีวีดูเวลา กรี๊ดดดดด นี่มันเพิ่ง 7.16 น. เท่านั้นเอง

ฮ่วย

ร้อนคงทน

ต่อให้ออกจากบ้านเช้าแค่ไหน ความร้ายกาจของหน้าร้อนก็ไม่ลดลง

ถึงแดดจะยังไม่จัดมาก แต่ก็ทำเอาเหงื่อซึมไม่ต่างกับมาตอนเก้าโมง หึ หึ

มาทำงานเช้าแบบไม่ได้นัดหมาย

วันนี้ที่แผนกมาเช้ากันแบบผิดปกติมากถึงมากที่สุด

ทั้งๆ ที่จะยังไม่ 8.30 ดีด้วยซ้ำ

สงสัยอีเมลข่มขวัญจากเบื้องบนจะได้ผล ฮาา

กาแฟช่วยให้ใจสั่นไม่ใช่ทำให้ตื่น

ก็เพราะว่าเพลียจากที่หลับไม่สนิท รู้สึกว่าหัวมันจะทิ่มซะให้ได้

หยิบกาแฟเย็นแบบขวดขนาดจ้อยที่ซื้อมาจากสีลมด้วยราคาที่บาดใจ

กินไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก นอกจากทำให้ใจสั่นมากขึ้น

สุดท้ายตื่นได้ เพราะแม่น้องกายโทรมาบอกผลสอบของน้องแก้ม

แป่ววว

การต่อราคาคือความพึงพอใจของผู้ขายหาใช่ผู้ซื้อ

ตอนเที่ยงไปยืนเลือกหูฟังที่ตลาดนัดใต้ตึก

สนนราคา 130 แต่แม่ค้าลดให้จาก 120 แล้วขยับลดให้เองมาเป็น 100 ซะงั้น

น้องที่แผนกขาประจำเดินมาค่อนขอดว่าทำไมทีงี้ลดให้

แม่ค้าพูดยิ้มๆ บอกว่า "ทำไมล่ะ พอใจ ชอบคนนี้มากกว่า คนนี้สวยกว่า อยากลดให้" ฮ่าาาาาา

ผู้หญิงไม่เคยมีเหตุผลในการจับจ่าย

เดินไปยืนดูร้านแว่นกันแดด หยิบมาลองเล่นๆ ไม่ได้จะซื้อหรอก
เพราะว่ามีอันโปรดอยู่แล้ว

ทะลึ่งหยิบมาลอง อืออออ ดูดีมีราศี แล้วก็วาง

เพื่อนขาช้อปข้างๆ บอกว่า สวยดีนะ

199 เหรอ พี่ลดหน่อยได้มั้ยคะ คนขายกระซิบเบาๆ แบบกลัวลูกค้าคนอื่นได้ยิน "180 นะ" เป็นไงล่ะ ได้เสียเงิน

ซีรีย์และหนังนั้นสำคัญไฉน

หลังจากนั่งสำรวจตรวจตราแล้วว่าซีรีย์และหนังที่มีอยู่นั้นมันช่างมากมายหลายตอนเหลือเกินทั้ง Gossip Girl, Privileged, 90201 แล้วก็หนังอีกสารพัดในคลังสมบัติที่เยอะมากขนาดไม่สามารถบรรยายได้

เสาร์ - อาทิตย์นี้ เจอกัน มหกรรมการดูซีรีย์มาราธอนกำลังจะบังเกิด!!

การเป็นคนดีคือสิ่งผิดปกติ
แอบเมาท์กะเพื่อนว่าเดี๋ยวนี้คนใกล้ตัวทำตัวดีผิดปกติ
เพื่อนบอกว่า "มีกิ๊กชัวร์"
ฮาาาาา

Coming of age & Road trip story ...วัยเยาว์ที่เราก้าวผ่านไปและการเดินทางเพื่อความเปลี่ยนแปลง

2009-03-03T17:58:00.018+07:00

เคยถามตัวเองว่าจริงๆ แล้วชอบดูหนัง หรืออ่านหนังสือแนวไหนมากที่สุดคำตอบคือหนังหรือหนังสือประเภท Coming of age และประเภท Road trip เหตุผลคือ เรื่องราวทั้งสองประเภทเป็นการถ่ายทอดประสบการเรียบๆ ง่ายแต่มันมีพลังของความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ที่จะเกิดขึ้นตามมา

ฤดูร้อนอันแสนเซ็ง และ เดินสองดวงจันทร์ (Walk two moons) หนังสือสำหรับเยาวชนสองเล่มที่เป็นตัวแทนของการข้ามผ่านวัยเยาว์และการเรียนรู้สิ่งละอันพันละน้อยจากการเดินทางที่ได้ใจไปเต็มๆ และต้องบอกว่าเป็นหนังสือที่มีวิธีการเล่าเรื่องออกจะคล้ายกันเสียด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่ผู้เขียนมาจากต่างชาติต่างภาษา แต่ใช้วิธีการดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ แต่ก็สามารถทำให้ไม่อยากวางมือไปจากมัน และท้ายที่สุดมันกลับสร้างแรงสะเทือนต่อผู้อ่านได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

ด้วยความสัตย์จริงต้องบอกว่าซื้อหนังสือเล่มแรกเพราะแค่สะดุดตาด้วยคำว่า "ฤดูร้อน" ไม่ได้เปิดอ่านแม้แต่คำสรรเสริญเยินยอ หรือบทเริ่มเรื่องเลยแม้แต่น้อย

"ฤดูร้อนอันแสนเซ็ง" หนังสือแปลจากญี่ปุ่นเล่มนี้มีเรื่องสั้นสองเรื่อง เรื่องแรกมีชื่อเหมือนบนปกหนังสือ ส่วนเรื่องที่สองมีชื่อแปลกว่า "เมื่อวาน ผมไปดาวอังคารมาล่ะ" ทั้งสองเรื่องมีตัวดำเนินเรื่องเป็นเด็กผู้ชาย แตกต่างกันแค่สถานะและความสัมพันธ์

เรื่องแรกเป็นความสัมพันธ์ของเด็กผู้ชายแปลกหน้าสองคนที่ต้องมาทำความสะอาดสระน้ำโรงเรียนร่วมกันในช่วงฤดูร้อน ในขณะที่เรื่องที่สอง บอกเล่าความสัมพันธ์ของพี่ชายและน้องชายที่ไม่ค่อยจะดีนัก โดยเฉพาะพี่ชายดูจะมองน้องตัวเองว่าเป็นตัวประหลาดเสียด้วยซ้ำไป แต่ในเรื่องสั้นทั้งสองนี้มีเหตุการณ์ต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนที่ทำให้ตัวละครของเราได้บอกลาความเยาว์ไปสู่การเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่เป็นไป และพร้อมที่จะเติบโตก้าวสู่การเป็นผู้ใหญ่ต่อไป

ส่วน Walk two moons หรือ เดินสองดวงจันทร์
...หนังสือเล่มนี้คือหนังสือสำหรับเยาวชนที่ทำให้เราร้องไห้ได้เป็นเล่มที่สองตั้งแต่เคยอ่านต้นส้มแสนรักเมื่อนานมาแล้ว!!!

เนื้อเรื่องเล่าผ่านเด็กผู้หญิงชาวอินเดียนแดงชื่อแปลกประหลาดที่กำลังออกเดินทางไปกับปู่ย่าสู่จุดหมายปลายทางแห่งหนึ่งพื่อค้นหาคำตอบบางอย่าง แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่ค้นพบกลับไม่ใช่คำตอบที่จุดหมายปลายทาง แต่ชิ้นส่วนเล็กๆ ที่ค่อยๆ ปะติดปะต่อผ่านเรื่องเล่าของตัวเธอเองในระหว่างการเดินทางนั่นต่างหากเล่าที่ทำให้เธอค้นพบตัวตนและทำความเข้าใจกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น และเข้าใจประโยคสั้นๆ ที่ว่า"อย่าได้ตัดสินใคร จนกว่าจะได้ใส่รองเท้าม็อคคาซินของเขาเดินสองดวงจันทร์"

ต้องบอกว่าการอ่านเรื่อง เดินสองดวงจันทร์ เป็นเหมือนการค่อยๆ ต่อเติมจิ๊กซอว์ลงไปทีละชิ้น และซึมซับเรื่องราวของเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ซ้อนทับกับอยู่ และ เมื่อความลับต่างๆ ของเรื่องนี้เปิดเผยออกมาทั้งหมด ต้องบอกว่าเล่นเอาเรารู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรซักอย่างจุกอยู่ที่ลำคอ แต่กลายเป็นน้ำตาต่างหากที่ไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว

ทั้งสองเล่มเป็นหนังสือสำหรับเยาวชนที่แนะนำให้อ่านกัน ถึงเราจะแก่ย่างสามสิบหรือสี่สิบกันแล้วก็ตาม แต่ความเยาว์ยังมีอยู่กับเราทุกคน และบางทีเราอาจค้นพบว่าเคยมีช่วงเวลาหนึ่งตอนวัยเยาว์หรือมุมเล็กๆ ระหว่างการเดินทางที่ได้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในตัวเรามาแล้ว เพียงแต่เราไม่รู้ตัว...แค่นั้นเอง

แทบธุลีดิน 18 วันกับ 80 กิโลเมตร

2009-02-10T17:01:00.005+07:00

นี่คือหนังสือที่เล่มแรกที่อ่านจบประเดิมปี 2552!!

มีคนบอกว่า คนเราถ้าคิดเหมือนเดิม ทำเหมือนเดิม ชีวิตมันก็จะเดิมๆ วันก่อนดูซีรีย์ฮิตอย่าง Gossip Girls Season 2 ได้ยินประโยคนึงว่า " Get out of your comfort zone!" ออกมาจากพื้นที่เดิมๆ ของตัวเองกันซะบ้าง

"แทบธุลีดิน 18 วันกับ 80 กิโลเมตร" หนังสือที่ไม่น่าเชื่อกว่าตัวเองจะซื้อมาอ่านได้
ทำไมนะเหรอ??
ก็เพราะทั้งหมดทั้งมวลแล้วมันคือบันทึกการเดินทางเพื่อไปแสวงบุญในประเทศธิเบตนั่นเอง อย่างเราเนี่ยนะจะสนใจเรื่องไปแสวงบุญ ขอโทษเหอะกะอีแค่วัดปีนึงเข้าจริงๆ จังๆ กับเค้าซักกี่วันกันเชียว แต่ก็อย่างที่บอก ถ้าเราทำแต่สิ่งเดิมๆ เราก็จะคิดแบบเดิมๆ เพราะฉะนั้นได้เวลาเอาเรื่องใหม่ๆ ใส่หัวซะบ้างเถิดจะเกิดผล

เกิดจริงๆ อ่านแล้วเกิดแรงบันดาลใจใช่เล่น คนเราถ้าลองตั้งใจจริง และมีศรัทธาในสิ่งที่ทำ พลังมันก็จะมาเอง แล้วผลที่เกิดคงไม่ต้องบอกว่าจะเป็นยังไง

ฉันเคยเอ่ยปากถามพ่อว่าทำไมถึงไม่เลือกที่จะเกษียณก่อนกำหนด แบบที่ข้าราชการไทยสมัยนี้เค้าทำกัน
เพราะแลดูพ่อเหนื่อยล้ากับหน้าที่การงานเหลือเกิน พ่อตอบว่า อีกนิดเดียวก็จะเกษียณแล้ว อดทนอีกนิดเดียว

พอได้อ่านเล่มนี้แล้วหายสงสัย แม้ว่าบางครั้งสิ่งที่เราตั้งใจอาจดูไม่มีความหมาย หรือแฝงไปด้วยความสงสัยในสายตาคนอื่น แต่จะสนใจทำไม ในเมื่อมันคือความตั้งใจของเรา

Last night I dreamed...

2009-01-30T11:49:00.005+07:00

เมื่อคืนนี้ฉันฝัน ฝันว่าอยู่ท่ามกลางสนามรบ ฉันเห็นชาวอิสราเอลกำลังปาระเบิดใส่ตึกที่มีชาวปาเลสไตน์อยู่ในนั้น ฉันเห็นตึกมันถล่มลงมาที่ละชั้นๆ ฉันเห็นทหารอิสราเอลไล่ยิงผู้คนไปทั่ว ผู้คนหนีตายหาที่หลบซ่อนเท่าที่จะหาได้ในวินาทีนั้น ฉันเห็นตัวเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เราวิ่งเข้าในตึกที่อยู่ใกล้ๆ วิ่งขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ มองหามุมปลอดภัยที่คิดว่าจะหลบจากความตายได้ และลุ้นด้วยใจระทึก แต่แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา แล้วพบว่ามันคือความฝัน

ในขณะที่เรื่องเหล่านี้เป็นแค่เรื่องร้ายในความฝันสำหรับเรา แต่กับใครอีกหลายคนเล่าที่กำลังเผชิญหน้ากับความหวาดกลัวและความตาย อย่างไม่มีทางเลือก มีคนบอกว่าตั้งแต่จบสงครามโลกครั้งที่ 2 โลกเราก็ไม่ได้มีสงครามที่น่ากลัวอะไรอย่างนั้นอีก แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่เรียกว่า "สงคราม" ยังคงมีอยู่ในทุกพื้นที่ทั่วโลก โดยไม่ได้จำกัดอยู่ที่ขนาดเหมือนก่อนแค่นั้นเอง สงครามยังคงมีอยู่ ความตายก็ยังมีอยู่ เพียงแต่เราไม่ได้ไปอยู่ในพื้นที่ตรงนั้นก็เท่านั้นเอง

เคยดูเรื่อง Black Hawk Down มั้ย หนังสงครามที่สร้างจากเรื่องจริงที่ตูมตามกันตั้งแต่ต้นยันจบเรื่อง มีฉากหนึ่งก่อนที่สงครามกลางเมืองกำลังจะปะทุ ทหารนายหนึ่งพูดขึ้นมาระหว่างที่กำลังนั่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ ประมาณว่า "ใครจะไปคิดว่าสถานที่มีท้องฟ้าใสและทะเลสวยแบบนี้จะมีสงคราม"

สงครามในความจริงกับในหนังต่างกันตรงที่ในความเป็นจริง ความตายก็คือความตาย ที่ไม่ได้มีไว้ฉายเป็นภาพสโลว์โมชั่นให้ดู ก็เท่านั้นเอง

Burn After Reading...จบข่าวก็เผาซิคะ

2009-01-21T16:59:00.010+07:00

ปีนี้ตั้งใจไว้ว่าจะดูหนังดีมีคุณภาพให้ได้มากถึงมากที่สุด หลังจากที่ปีก่อน ไปดูหนังที่ลิโดได้ไม่ถึง 10 ครั้ง ที่พอจะจำได้เห็นจะเป็น Across the Universe และ Once ที่ดูแล้วอิ่มใจไปทั้งหนังและเพลง

Burn After Reading หนังเรื่องแรกของปีนี้ ที่ได้ดูด้วยความบังเอิญ ที่ว่าบังเอิญเพราะว่าเสร็จธุระตอนบ่ายวันเสาร์ตอนประมาณสี่สี่สิบ และบังเอิญว่าหนังเรื่องนี้มีรอบฉายตอนสี่โมงห้าสิบ ก็เลยรีบเดินทางจากสีลมไปลิโดภายในเวลา 10 นาที แต่เสียเวลาประมาณเกือบ 3 นาทีเพื่อรอตีตั๋ว

เวลากว่า 3 นาทีที่เสียไปไม่ใช่อะไรหรอกนะ
เพราะคุณพี่ข้างหน้าจะดูหนังรอบทุ่มครึ่ง คงเห็นว่ามีเวลาอีกนาน
ก็เลยชวนพนักงานคุยนั่นนี่ ผ่านไปแล้วสองนาที
เริ่มนานไปแล้วนะคะ ก็เลยใช้วิธีเสนอหน้าจะซื้อตั๋วๆ
โป๊ะ เชะ พอดีเด๊ะเลยค่ะ
เข้าโรงปุ๊บ หนังเริ่มปั๊บ เริ่ดดดดด

สนุกดีนา Burn After Reading เนี่ย
ใครจะไปคิดว่า CIA พนักงานฟิตเนส เจ้าหน้าที่กระทรวงการคลัง เว็บไซต์หาคู่ และสถานทูตรัสเซีย จะมาเชื่อมโยงกันได้ในรูปแบบที่มหัศจรรย์พันลึก ตอนตีตั๋วก็ไม่รู้หรอก เรื่องเกี่ยวกับอะไร แต่เห็นชื่อคนเล่นแล้วน่าสนใจแฮะ ระหว่างดูไปก็ยังสงสัยอยู่ว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกะอ่านจบแล้วเผาวะ
สุดท้ายได้คำตอบแล้วว่า อ้อออออออ เป็นอย่างนี้นี่เอง
ไม่บอก อยากรู้ไปดูดิ

ปล. Brad Pitt เล่นเรื่องนี้ได้ so gay มากๆ ค่ะ

Wonderful Laos...Wonderful land

2009-01-16T16:40:00.009+07:00

view more at www.ailadear.multiply.com

สวัสดีปีป่วย

2009-01-16T15:31:00.012+07:00

ช่างเป็นการเริ่มต้นปีได้ดีเหลือเกิน
เข้าสู่เดือนแรกของเดือนมกราคมได้ไม่เท่าไหร่ก็ป่วยไข้กันไปซะแล้ว จริงๆ แล้วจะบอกว่าป่วยส่งท้ายปี 2008 ซะด้วยซ้ำ เพราะช่วงวันที่ 30-31 ธ.ค. ของปีที่แล้ว จู่ๆ ก็เป็นไข้เจ็บคอ ปวดหัวซะอย่างนั้น อัดยาเข้าไปไม่เท่าไหร่ก็หายดี อาจเป็นเพราะปีนี้นายก เอ๊ย อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

ปกติแล้วเป็นคนที่มีต่อมรับรู้เรื่องสภาพอากาศค่อนข้าง sensitive เอาการถ้าร้อนมาก หนาวมาก ก็พาลจะเป็นไข้เอาได้ง่ายๆ เหมือนกัน เคยดูในทีวีมีหมอจีนมาอธิบาย ถ้าจำไม่ผิดเค้าบอกว่าส่วนที่รับรู้ความร้อน หนาวจะอยู่บริเวณแผ่นหลัง ต้องคอยรักษาอุณหภูมิบริเวณนี้ให้พอดีเข้าไว้

แต่ก่อนเวลาที่ได้เจอกับอากาศหนาวๆ ต้องบอกว่า ตื่นเต้น ดีใจ เพราะที่ภาคใต้มันไม่มีฤดูหนาว มันมีแต่ฝนตกพรำๆ กับแดดจ้าท้ามะเร็ง พอได้มาเจออากาศเย็นๆ ยิ่งพูดออกมาเป็นไอ โอ้โห ตื่นเต้นชะมัด แต่มาระยะหลังๆ ชักรู้สึกไม่ค่อยสนุก เพราะยิ่งเจอกับ Global Warming เข้าไป อากาศเข้าขั้นบ้าๆ บอๆ กันไป
ทั่วโลก อย่างกรุงเทพปีนี้ก็เจออากาศหนาวเข้าไปถึง 15 องศา เรียกว่าเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปีเลยด้วยซ้ำไป ออสเตรเลีย เวียดนามก็ทะลึ่งมีหิมะ ฮ่องกงก็เจอน้ำค้างแข็ง

ล่าสุดค้นพบว่าตัวเองไม่ชอบอากาศหนาวซักเท่าไหร่
แต่กลับชอบแสงแดดจ้า และทะเลสีฟ้ามากกว่าเป็นไหนๆ
ก็ตอนไปเที่ยวลาวนี่แหละ ขนาดเป็นประเทศเพื่อนบ้าน
ไม่ต้องไปไกลถึงยุโรปก็หนาวสะท้าน
กลางค่ำกลางคืนก็ไม่อยากจะเดินไปไหนซักเท่าไหร่
แถมยังต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆ จนตัวใหญ่เท่าหมี
ตอนเช้าก็เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จะมีแดดออกมาให้ได้อุ่นมืออุ่นตีนบ้าง เพราะรู้สึกว่าการอยู่กับอากาศหนาวๆ ทึมๆ ชีวิตมันก็เฉาเหมือนกันนะ เข้าใจเลยว่าทำไมคนฝั่งยุโรปถึงได้โหยหาแสงแดดกันนัก

แล้วทำไมคนกรุงเทพถึงเห่อฤดูหนาว??
พอเข้าหน้าหนาวทีไรประชากรไทยต่างแห่กันไปขึ้นดอยเพื่อสัมผัสอากาศหนาว คำถามที่ได้ยินกันบ่อยมากในช่วงฤดูนี้คือ ไปเที่ยวไหนมา หนาวมั๊ย โอ้ย หนาวมาก แต่ถ้าไปเที่ยวแล้วไม่ได้เจออากาศหนาวเกิดอาการ fail เหมือนคนอกหักกันซะอย่างนั้น บางคนก็แอบหวังว่าอยากให้หนาวอย่างนี้นานๆ แต่เรากลับสงสารตัวเองแล้วก็คนที่อยู่ในพื้นที่ที่หนาวมากๆ คงลำบากน่าดู เพราะดูข่าวในทีวีเค้าบอกว่าขนาดงูจงอางมันยังซึม
แล้วคนเลือดอุ่นอย่างเราๆ จะทนได้แค่ไหน

อย่ามัวแต่เห่ออากาศหนาวกันเกินไป
โอเค แฟชั่นหน้าหนาวนี่มันก็โก้เก๋อยู่หรอก แต่ก็อย่าลืมว่าสิ่งเหล่านี้เกิดจากความแปรปรวนของสภาพอากาศที่ธรรมชาติมันกำลังส่งสัญญาณให้เรารู้
หน้าหนาวยังหนาวได้ขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าหน้าร้อนมันจะร้อนได้ขนาดไหน

สวัสดีปีป่วย เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ก็เตรียมป่วยกันต่อไป

ความสุขของแมวอ้วนๆ

2008-12-02T11:29:00.002+07:00

แมวอ้วนมันกำลังทำอะไรอยู่น้าา
แมวอ้วนนอนแผ่แล้วแกว่งหาง
แสดงว่ากำลังสบายใจใช่มั๊ย
อิจฉา แมวอ้วน

ชีวิตแนวราบที่มากกว่า 8 ชม.

2008-10-24T15:52:00.007+07:00

วันหยุดที่ผ่านมา ผีง่วงมันเข้าสิง
ไม่ใช่ซิ ต้องบอกว่าก่อนวันหยุดต่างหาก
เย็นวันพุธ เลิกงานกลับบ้าน อยู่ดีๆ ก็เพลียไม่ทราบสาเหตุ
ง่วงขนาดจะหลับคาจานข้าว แต่ก็อุตส่าห์กระเดือกจนหมดจานได้

เคยเป็นกันบ้างมั๊ย อาการแบบนี้ ที่เหมือนอยู่ดีๆ
ร่างกายมันเหมือนจะหยุดทุกอย่างซะอย่างนั้น
สุดท้ายก็เลยเข้านอนตั้งแต่ยังไม่สามทุ่มดีด้วยซ้ำไป ตื่นมาอีกทีเก้าโมงเช้าของอีกวัน
เป็นไงล่ะ นอนซะจนเข็มนาฬิกาหมุนครบรอบ

ตื่นมาเดินไปหา breakfast (กระเดะ สาดดด) พ่วงด้วยมื้อเที่ยงมาเก็บไว้เป็นเสบียง
กินมื้อเช้าได้ซักพัก หลับอีกแล้วกรู ตื่นมาอีกทีเพราะว่าหิว กินมื้อเที่ยงแบบง่วงๆ งงๆ
กินได้ไม่นานนัก อ้าววววววววๆๆๆ หลับอีกแล้ว
อาการแบบนี้มันเรียกว่าขี้เกียจ อ่อนแอ หรือว่าโดนของ
เพราะพี่ชายเริ่ม งง น้องสาวมันจะนอนอะไรได้ขนาดนั้น

ยังดีนะเนี่ยที่ลุกมาวิ่งได้ตอนห้าโมงเย็น ไม่งั้นวันหยุดหนึ่งวันใช้ชีวิตแนวราบไปมากกว่าครึ่ง
แต่ขอโทษ กินข้าวเย็นเสร็จ สี่ทุ่มก็ง่วงอีกแล้วครับพี่น้อง

เป็นหวัด เดือนกันยา 2551

2008-09-25T17:06:00.008+07:00

ขำตัวเอง เพิ่งจะอวดพี่เก่งไปว่าปีนี้ยังไม่เป็นหวัดเลย
อวดปุ๊บ เดินกลับบ้านยามเย็น
เจอไอฝนเข้าไปหน่อย เป็นหวัดทันที
ปัดโธ่!! อายเค้ามั๊ยนั่น ฮ่าๆๆๆ

แต่จะว่าปีนี้สถิติการเจ็บไข้ได้ป่วยมันน้อยลง
อย่างเห็นได้ชัด
ปีก่อน ป่วย ออดๆ แอดๆ เป็นหวัดนอนแผ่พะงาบๆ
กินยานอน กินยานอน
แต่ปีนี้ถึงจะเป็นหวัด แต่ก็แค่คัดจมูก
พร้อมด้วยเส้นเสียงที่แปรสภาพไปเหมือนเป็ดตัวผู้
ฟังดูตลกชะมัด

แต่จะว่าไปแล้วปีนี้ก็ขยันออกกำลังมากกว่าปีก่อน
เพราะตั้งใจจะทำให้มันเป็นนิสัย วิ่งมันเข้าไป เช้า หรือ เย็น
ว่างหน่อยก็ขอให้ได้เอาเหงื่อออกบ้าง
หลังๆ มาใช้วิธีวิ่งรอบตึกที่คอนโด
รู้สึกเลยว่าเหงื่อมันไหลได้สะใจกว่า
ออกกำลังในฟิตเนสเป็นไหนๆ ถึงตัวเลขบนตาชั่งมันจะไม่หายไป
แต่ก็รู้สึกได้ว่าแรงพลังมันมีแบบที่ไม่ต้องพึ่งวีต้า...แล้วไปนอน

กลับมาเรื่องเป็นหวัดกันต่อ จะว่าไปแล้วอาการหวัด มันคือการเจ็บป่วยชนิดหนึ่งที่บ่งบอกให้ทราบถึงภูมิป้องกันในร่างกายของตัวเองว่ามีอยู่มากน้อยแค่ไหน ใครวิตามินซีเต็มเปี่ยม ร่างกายแข็งแรง จะเห็นได้เลยว่าปีๆ นึงแทบจะไม่เป็นหวัดกับเค้าเลยด้วยซ้ำ แต่พอคิดในอีกแง่ของการเป็นมนุษย์เงินเดือน การเจ็บป่วยบ้างก็เป็นการดี เพราะถือว่าได้ใช้สิทธิในการพักผ่อนที่คุ้มค่ากว่าใคร และที่สำคัญเจ้านายก็เชื่อ 100% เพราะให้มันกลับไปนอนที่บ้าน ให้เป็นเรื่องเป็นราวยังดีกว่า มานั่งแพร่เชื้อร้ายให้เพื่อนในแผนก

ทีนี้ถามตัวเองดีกว่า ว่าปีนึงเค้าป่วยได้ตั้ง 30 วันแน่ะ นี่ก็ปาเข้าไปโค้งสุดท้ายของปลายปีแล้วได้ใช้กับเค้าบ้างรึยัง
ตอบบบ ยัง ไม่คุ้มเลยวุ้ย

Love Love Love....Tristan Prettyman

2008-09-19T15:49:00.013+07:00

จริงๆ แล้วได้ฟังเพลงของผู้หญิงคนนี้มาตั้งแต่ปีก่อน แต่ไหงทำไมเพิ่งจะมาพิศมัยเอาปีนี้ได้...อย่างนี้เค้าเรียกว่าเพิ่งรู้ใจตัวเองหรือเปล่าหนอ

Love Love Love คือ เพลงแรกที่ได้ทำความรู้จัก เมโลดี้ฟังเพลินของทำให้เคลิ้ม เคลิ้มเพลงแนวนี้เค้าจัดอยู่ในกลุ่มของดนตรีที่เรียกว่า Surf music เพราะว่าตัวคนร้อง/คนแต่งเพลง(ส่วนใหญ่จะเป็นคนเดียวกัน) จะชื่นชอบการเล่นเซิร์ฟเป็นชีวิตจิตใจ

เสียดายที่บ้านเราไม่มีคลื่นลูกโตๆ ไม่งั้นคนรักกีฬากลางแจ้งทั้งหลายคงได้ตกหลุมรักกีฬาประเภทกันบ้างเราคนนึงละ ที่หลงรักทะเล แสงแดด อย่างหัวปักหัวปำ แล้วก็อยากลองเล่นเซิร์ฟกะเค้าบ้างเหมือนกัน

Tristan Prettyman หากจะจัดผู้หญิงคนนี้อยู่ในนักร้องกลุ่มเดียวกับ Jack Johnson หรือ Jason Mraz (คนนี้เพิ่งเขียนถึงไปเมื่อไม่นานนี้) ก็คงไม่ผิดนักเพราะว่าถ้าสังเกตให้ดีๆ MV ของศิลปินที่ว่ามานี้มีแสงแดด ทะเล และการเล่นเซิร์ฟเป็นส่วนหนึ่งในมิวสิควิดีโอกันทั้งนั้น

เพลง Love Love Love ถือว่าเป็นเพลงที่ฟังติดหูได้ไม่ยากนัก จากอัลบั้ม Twentythree แต่อีกเพลงที่อยากแนะนำให้ฟังกันเห็นจะเป็น Always feel this way จากอัลบั้มเดียวกัน ที่มี MV สีสวย และมาพร้อมด้วยไลฟ์สไตล์ที่น่าอิจฉา มีที่ไหนวะ ที่จะได้ตื่นขึ้นมาสีฟัน แล้วปั่นจักรยานตีนเปล่า แวะซื้อกาแฟซักแก้ว แล้วชวนกันไปเล่นเซิร์ฟ!! อย่างนี้เค้าเรียกว่า อิจฉาจนน่าหมั่นไส้ ฮ่าๆๆ

นอกจากจะมีเสียงร้องทรงสเน่ห์เกินใครแล้ว อีกสิ่งที่น่าตื่นตะลึงเกินใคร คงเป็นกิจกรรมการเล่นเซิร์ฟของเธอนี่แหละก็เคยเห็นมั๊ยล่ะ แต่งเพลงเอง ร้องเพลงเอง เล่นกีตาร์เอง แล้วยังมาโชว์หุ่นงามๆ ในชุดบิกีนี่เล่นเซิร์ฟเองอีกต่างหาก

สิ่งเล็กๆ น้อย ๆ น่าสนใจในตัวผู้หญิงคนนี้คือ Tristan เคยคบกับหนุ่ม Jason Mraz อีกด้วยจริงๆ ก็ไม่น่าแปลก เพราะจากพื้นฐานการชอบสิ่งเหมือนกัน ทำให้คนเราตกหลุมรักกันได้ไม่ยากนักช่วงที่รักกันทำให้สองคนนี้มีเพลงดีๆ ที่มีชื่อว่า "Shy that way" ที่ร้องคู่กันได้อย่างลงตัวแบบ ไม่ต้องอายกันเลย แต่ขาเมาท์ลือกันให้แซ่ดว่า...คุณเธอส่ง SMS เพื่อบอกเลิกหนุ่ม Jason ในวันวาเลนไทน์!!ถ้าเรื่องที่เค้าว่ากันนี้เป็นความจริงละก็ โอ้ โห ต้องบอกว่าเห็นหน้าหวานๆ แต่ก็เล่นเอาทรมานใช่เล่น

...ก็ลองดู MV แล้วก็ฟังเพลงกันดูซะ คงจะรักผู้หญิงคนนี้ได้ไม่ยากเลย จริงมั๊ย??
อ้อ!! อัลบั้มใหม่ Hello X ของเค้าก็ใช้ได้เลยนะจะบอกให้

สะบายดี หลวงพระบาง ดูแล้วสบายดี

2008-09-19T15:09:00.005+07:00

ด้วยความชอบส่วนตัว คิดว่าหนังรักฝั่งเอเชียแบบบ้านเรา ไม่ว่าจะดูยังไงก็ดูแล้วอบอุ่นใจกว่าหนังรักฝั่งตะวันตกเป็นไหนๆ
ถึงแม้ว่าจะเลี่ยนกันไปบ้าง หรือน้ำเน่าปานจะอ้วกกันไปบ้างก็ตามที
ยังไงแก่นของ (บาง) เรื่อง มันก็ยังคงความน่ารัก สดใส และความรักที่ก่อตัวแบบค่อยเป็นค่อยไป
ไม่ใช่เจอหน้าแล้วกระโจนกันขึ้นเตียง แบบหนังฝรั่ง ที่แรงผลักดันทางเพศมันดูเป็นพลังขับดันกันเกินไป ฮ่าๆๆๆ

สะบายดี หลวงพระบาง หนัง (รัก) ที่มาพร้อมภาพสวยๆ ของเมืองลาว
และนางเอก น้องคำลี่ ที่น่ารักมากกกก
ย้ำว่า น่ารักมากถึงมากที่สุด เป็นนางเอกที่มีความสดใสได้ด้วยตัวเองแบบไม่ต้องปรุงแต่งใดๆ
สรุปว่าเรื่องนี้ดูแล้วสบายใจจริงๆ วุ้ย

มั่งคั่งหรือยั่งยืน

2008-08-29T11:53:00.014+07:00

รู้สึกช่วงนี้บล็อคของเราจะออกแนว Green Blog ไปซะอย่างนั้น แต่ก็อย่างว่ากระแสเค้ากำลังมาแรง ถามว่าดีมั๊ย ก็ดีซิ ดีมากๆ ถ้าช่วยกันคนละไม้คนละมือ

... ถ้าหากใครเป็นขาประจำของโต๊ะขาเที่ยว Blue Planet แห่งเว็บพันทิปดอทคอมแล้วล่ะก็ คงจะเห็นกระทู้แนะนำประจำเว็บเกี่ยวกับข่าว "กระทรวงทรัพย์ ฯ เปิดเอกชนเช่า10 อุทยานแห่งชาติ สัมปทาน 30 ปี สร้าง โรงแรม-รีสอร์ทครบวงจร "

อ่านข่าวแล้วสลดมั้ย ถามได้สลดซิ
เพราะคำว่า "อุทยานแห่งชาติ" มันหมายถึงพื้นที่ของชาติ เมื่อมันเป็นของชาติ แล้วก็คือสมบัติของทุกคน ไม่ใช่เอกชน คนหนึ่งคนใด ก็เลยรู้สึกปวดใจ พอนึกภาพว่าต่อไปอุทยานแห่งชาติของไทยหลายแห่งในอนาคตจะถูกบริหารงานด้วยหน่วยงานเอกชนที่หวังผลกำไร

ต่อไปอุทยานแห่งชาติมันจะกลายเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยรีสอร์ทไหมหนอ
หรือจะเต็มไปด้วยร้านสะดวกซื้อมากมาย เผลอๆ อาจมีร้านกาแฟแบรนด์ดังๆ ไปเปิดให้นั่งจิบกาแฟกันระหว่างที่นั่งชมดวงอาทิตย์ตกดิน เฮ้อออ ประเทศชาติ...

ต่อไปจะต้องนั่งเล่าให้ลูกหลานฟังไหมหนอ ว่าสมัยเรายังเป็นเด็ก ผืนป่ามันเคยเขียวขจี
การจะไปตั้งเต๊นท์ในอุทยานแห่งชาติ หรือกว่าจะได้ขึ้นไปชมวิวบนยอดเขาซักลูกนี่มันเหนื่อยแทบบ้า แต่มันคุ้มค่ากับการได้ปีนขึ้นไปนะ จะบอกให้

ก็ลองคลิกอ่านข่าวกันเองแล้วกัน แล้วดูซิว่าระหว่างสองข่าวนี้มันแตกต่างกันยังไง
อ้อ แล้วช่วยบอกด้วยนะ ว่าจะเลือกมั่งคั่งหรือจะเลือกยั่งยืน??

Global Warming...Do Something!!

2008-08-07T17:21:00.004+07:00

เนื่องจากช่วงนี้วุ่นวายกับการทำ online magazine ภายใต้คอนเซ็ปต์เกี่ยวกับเเรื่องภาวะโลกร้อนนี่แหละ
ค้นหาข้อมูล และรูปภาพมาเจอ Mind Map เจ๋งๆ อันนี้ เลยอยากเก็บไว้ และเอามาแบ่งปัน
ดูมันเป็นเรื่องง่ายๆ แต่ทำไมทำยาก
แต่ถ้าเราทำแบบนี้กันได้จริง ทั้งโลก ป่านนี้คงไม่มีหิมะตกในรอบ 172 ที่ซีดนีย์...ใช่มะ

ที่มา: http://media.learningfundamentals.com.au/combating-global-warming-map.jpg

2 จังหวะ

2008-07-03T17:38:00.003+07:00

My Only "Ray"

2008-07-03T17:14:00.005+07:00

pongpol พูดว่า:
http://bedsupperclub.com/bedsheets/20/index.php
(Dear) Spectacular พูดว่า:
อ๊ายยยย
(Dear) Spectacular พูดว่า:
กรี๊ดดดดดดด
pongpol พูดว่า:
55
pongpol พูดว่า:
ว่าแล้วต้องชอบ
(Dear) Spectacular พูดว่า:
อ๊ายๆๆๆๆๆ
(Dear) Spectacular พูดว่า:
หล่อๆๆๆ
(Dear) Spectacular พูดว่า:
น้องปิ๊กผู้น่ารัก
pongpol พูดว่า:
จัดให้
(Dear) Spectacular พูดว่า:
ฉันเคยนั่งดู we zaa
(Dear) Spectacular พูดว่า:
ตอนที่พี่เรย์ไปเล่นน้ำทะเล ไม่ใส่เสื้อด้วย
(Dear) Spectacular พูดว่า:
ดูแล้วตื่นเต้น 5555555555
pongpol พูดว่า:
555

ถ้าพี่เรย์ บังเอิญผ่านมาเจอ กรุณาอย่าคิดว่าเจ้าของบล็อกหื่นจิต
แค่แอบปลื้มพี่เรย์ ออกนอกหน้าไปหน่อย แค่นั้นเอง จริงๆ นะ 5555

I'm a call girl.... :)

2008-06-20T11:04:00.005+07:00

คุณพี่บวกอัพเรื่องเกี่ยวกับสาว Call Girl ขึ้น blog
ก็เลยทำให้นึกเรื่องต่อไปนี้ขึ้นมาได้
กาลครั้งหนึ่งนานมา....เฮ้ยย ไม่ใช่
ตอนเรียนป.ตรี เป็นที่รู้กันว่าวิชาบังคับของเอกอังกฤษจะต้องมีวิชาที่ชื่อว่า "Oral" รวมอยู่ในนั้น
ซึ่งจะมี Oral I, Oral II และ Oral III ซึ่งทุกคนจะต้องลงเรียนให้ครบทั้งสามตัว
สำหรับชื่อวิชาที่ใครหลายคนฟังผ่านอาจจะสงสัย อุ๊ย เรียนอะไรกัน
ฮ่าๆๆ รู้หรอกน่า ไม่ใช่อย่างนั้นค้าบบบบ พี่น้อง

คำว่า "Oral" อ้างอิงจากเจ้าของภาษาอย่าง Cambridge Dictionary Online ก็คือ
Oral (SPOKEN) : adjective/ noun = spoken; not written:
Example: an oral agreement/exam
When do you have your Spanish oral (= exam in spoken Spanish)?

เพราะฉะนั้นวิชา Oral ก็คือวิชาการพูดนะแหละ พูดเป็นภาษาอังกฤษ
โดย อ. จะสมมติสถานการณ์ หรือหัวข้อนั่นโน่นนี่ แล้วให้เตรียมตัวมาพูดกัน
ถือเป็นการฝึกทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับชาวเอกอังกฤษอีกวิธีหนึ่ง
ซึ่งจริงๆ แล้วถือว่าเป็นอีกหนึ่งวิชาที่สนุกมาก
เพราะจะมีโอกาสได้หัดพูดหัดคุยภาษาอังกฤษดีกว่า
ไปเรียนตามสถาบันสอนภาษาสารพัดเสียด้วยซ้ำ

มีอยู่ครั้งหนึ่ง อ. Martin ที่สอนวิชานี้แหละ
ให้การบ้านคือให้เลือกอาชีพมาหนึ่งอาชีพ
แล้วไปสัมภาษณ์หรือหาข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพนั้นๆ มา
ว่าอาชีพแบบนี้เค้ามาได้ยังไง เค้าทำอะไรกันบ้าง
แล้วก็ให้ออกมาหน้าห้อง พร้อมกับบอกเพื่อนๆ ว่า
"I'm a ........" จากนั้นก็ให้สวมวิญญาณเป็นเจ้าหนูจำไม อยากรู้อะไรก็ถามๆๆๆ
คนที่อยู่หน้าห้องก็ตอบๆๆๆๆ

นั่งฟัง นั่งถามไปเรื่อย เพื่อนๆ เค้าก็หาอาชีพกันมาได้น่าสนใจดี
อาชีพเท่ห์ๆ อย่างสถาปัตย์ก็มี แม่บ้านก็มี อย่างสาวยาคูลท์ก็มีด้วยนะ
แต่ยังไม่ค่อยมีแบบพิสดารเท่าไหร่ นั่งรอจนถึงคิวตัวเองบ้าง

เดินออกไปอย่างหาญกล้า พร้อมพูดว่า
" I'm a call girl. "

อาจารย์ตะลึงงัน "You are what?"

ยังพูดซ้ำด้วยความมั่นใจ "I'm a call girl."

อาจารย์เริ่มยิ้ม มันจะมาแนวไหนวะ อ๊ะ Ok, a call girl....Go on
ทีนี้เพื่อนๆ ก็ถามกันใหญ่ Call girl ทำอะไร คุยยังไง นั่นโน่นนี่
ถามกันน่ารักๆ ไม่ถึงกับติดเรท แต่ก็มีเสียงให้ได้กรี๊ดกร๊าดกันบ้าง

กลับมานึกอีกทีตอนนั้นกูทำไปได้ไงวะ
สงสัยใช่มั๊ย ว่าตอนนั้นไปหาข้อมูลมาจากไหน ฮ่าๆๆ
...โทรมาซิแล้วจะบอก

Jason Mraz...We Sing, We Dance, We Steal Things

2008-06-16T10:33:00.025+07:00

เห็น MV เพลงนี้ครั้งแรกจากช่อง Channel V
ได้ตอนยินช่วง intro ประมาณ 15 วินาทีแรก เอ๊ะ Jack Johnson เหรอ
.....อ้อออ Jason Mraz สุดเลิฟ (อีกแล้ว)เค้ากลับมาแล้ว
อัลบั้มล่าสุดมาด้วยชื่อ We sing, we dance, we steal thing
เปิดตัวกับเพลง I'm yours เพราะดีเหมือนกันนะ
เพลงอื่นจะเป็นยังไงหนอ ต้องหามาฟังกัน

ถ้าพูดถึง Jason Mraz อาจจะไม่คุ้นชื่อกันนักในบ้านเรา
แต่จริงๆ แล้วพ่อหนุ่มคนนี้เค้าออกอัลบั้มมาก็นานปี รวม EP ก็เยอะ อัลบั้มเฉพาะกิจก็แยะ

เริ่มรู้จัก Jason Mraz ครั้งแรกก็เพราะหน้าปก CD อัลบั้มแรก
Wating for my rocket to come นี่แหละ
ปกสวยดี เพลงข้างในจะเป็นยังไงน้าาาา ว่าแล้วก็ซื้อมาลองฟัง
555 ฟังดูเหมือนมีฐานะเนอะ)
สรุปว่า เป็นอัลบั้มที่ชอบมาก โดยเฉพาะเพลง "You and I Both"
ที่ถ้าใครได้ฟังรอบแรกคนติดหูกันได้ง่ายๆ

You and I Both - Jason Mraz
ส่วนอัลบั้มที่สองคือ Mr. A-Z แต่ชุดนี้ไม่ค่อยจะติดหูติดใจซักเท่าไหร่ ไม่ปลื้มๆ
จนมาอัลบั้มล่าสุดนี่แหละ ฟังสบายใช้ได้เลย

ปล. อยากได้ล่ะซิไอ้บัวววววววว
Jason Mraz เค้าบอกไว้ "We Sing, We Dance, We Steal Things"

Earth Day รักษ์โลกได้ทุกวันคงดี

2008-04-22T14:39:00.010+07:00

วันนี้วันโลก ต้องแปลอย่างนี้ป่ะวะ
Earth = โลก Day = วัน
เพราะงั้น Earth Day ก็คือวันโลก
วันโลกมันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แต่ถ้าอยากรู้คำตอบก็ลองอ่านกันดูที่นี่

สมัยก่อนในยุคที่ยังฟังเพลงแบบเทปหน้า A หน้า B
ค่ายแกรมมี่เค้าต้องมีเพลงรักษ์โลกทิ้งทายให้ได้ฟังกันเป็นเพลงสุดท้าย
จะว่าไปก็เป็นไอเดียที่ดี แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว

เท่านั้นไม่พอ พอใกล้จะถึงวันโลกเค้าจะมีคอนเสิร์ต EarthDay
มีนักร้องดังๆ ของยุคนั้นไปร้องเพลงกันให้ควั่ก
ร้องเพลงจบก็จะทิ้งท้ายด้วยการรณรงค์ไม่ให้ตัดไม้ทำลายป่า ไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ บลา บลา
ปิดท้ายด้วยการร้องเพลง ให้โลกเราสวย พวกเรามาช่วยกันนนนนนน ลั้นลา
จะว่าไปก็ดูเหมือนจะเป็นไอเดียที่ดี แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว

มาถึงยุคที่คุณอัล กอร์เค้าออกมารณรงค์เรื่องภาวะโลกร้อน- Global Warming
กับสารคดีมีชื่อ An Inconvenient Truth จนได้รางวี่รางวัลกันไป
บ้างก็ว่าดีน่าสนับสนุน บ้างก็ว่าอยากจะหัวร่องอหงาย
เพราะบ้านคนรณรงค์ใช้ไฟเปลืองยิ่งกว่าอาบอบนวดย่านรัชดารวมกันสียอีก
ใครจะว่ายังไงอันนี้ก็แล้วแต่ดุลพินิจจะพิจารณา
แต่ถ้าทุกคนอยากให้โลกหยุดร้อนจริงๆ แบบไม่มีเหตุผลแอบแฝงก็คงดี

เรื่องบางเรื่องฟังเค้ารณรงค์แล้วก็รู้สึกว่ามันดี แต่พอคิดอีกทีมันดีจริงรึปล่าววะ
อย่างถุงผ้าที่รณรงค์ให้ใช้กันนักกันหนา
สุดท้ายก็กลายเป็นแคมเปญโฆษณาที่ทุกบริษัทต้องมีแจก
รณรงค์ให้ปิดไฟ ปิดแอร์ แต่ก็ทำไม่ได้ ร้อนจะตายห่า กลับถึงบ้านก็ต้องเปิดอยู่ดี
นั่งดูทีวีช่อง National Geographic เค้าจะฉลองวันโลกด้วยสารคดีโลกร้อนทั้งวันทั้งคืน
จริงๆ สารคดี มันก็ดี้ ดี เอ๊ะ อย่างนี้ฉันก็ต้องนั่งดูทีวีนานขึ้นอีกซิ
อ้าววว แล้วงี้มันจะช่วยลดโลกร้อนป่าววะ

EarthDay ปีนี้ ปีหน้า หรือปีไหนๆ มันจะเป็นยังไงหนอ
ปีหน้ามันจะร้อนแบบนี้หรือจะทวีคูณก็ไม่รู้ได้
แต่ทั้งหมดนี้มันอยู่ในมือเราใช่มั๊ย???

ให้โลกเราสวย พวกเรามาช่วยกันนนนนนน

No more happy time

2008-04-16T14:50:00.004+07:00

หยุดสงกรานต์กลับบ้านเริงร่า
ไม่ต้องสนใจเรื่องเวลง เวลา สบายแฮ
กิน เที่ยว นอน เล่นเกมส์
กิน เที่ยว นอน เล่นเกมส์
กลับมาทำงาน ต้องมานั่งลงเวลา
ทำอะไรไปบ้างหนอ ทำไปแล้วกี่ชม.
เศร้าใจ.....

วันอังคาร...สนานสนุก

2008-04-09T17:22:00.008+07:00

- แอบดีใจเล็กน้อยหลังจากที่ได้หยุดยาวสามวัน จะได้ไปทำงานแล้ว เพราะว่าวันจันทร์อยู่คนเดียวมันน่าเบื่อชะมัด แต่เช้าวันอังคารเสือกตื่นสายเพราะนาฬิกามือถือมันดันทะลึ่งเดินช้าไปประมาณ 20 นาที

- ตอนเที่ยงกะว่าจะกินข้าวอย่างประหยัด สุดท้ายก็จ่ายไปคนละ 50 บ.

- ตอนเย็นแวะซื้อของที่จัสโก้ เดินหาทิชชูอยู่ประมาณ 15 นาที ดูป้ายมันบอกว่า
ทิชชูอยู่ช่อง 4 เดินเข้าไปมีทิชชูอยู่จริง แต่ดันเป็นแบบกล่อง อยากได้แบบม้วนๆๆๆๆ หาไม่เจอซักกะทีจนต้องถามพนักงาน แบบม้วนเหรอค่ะ ด้านโน้นนนนนค่ะ
ฮ่วยยย ไม่เข้าใจ ทำไมต้องไปไว้คนละทิศ

- เดินเข้าช่องจ่ายเงิน หยิบเงินเตรียมไว้คงไม่กี่บาทเนอะ แป่ววว โอ้ววว เกือบสองร้อย ไรวะเนี่ย ซื้อนิดๆ หน่อยๆ เองนะโว้ย

- อยากกินปลาทูนึ่งกะน้ำยำแซ่บๆ ซื้อของมาเตรียมไว้ตั้งแต่วันก่อน อันดับแรกต้องปอกหอมแดง แสบตาเป็นบ้า ต้องหยิบเอาแว่นตาว่ายน้ำมาใส่ปอกหัวหอม
ทุเรศมะ 5555

- ปลาทูนึ่งรสชาติออกมาดีทีเดียว ไม่ได้โม้ ทำกับข้าวเป็นเข้าไว้ไม่อดตายหรอกเรา อิอิ

- ระหว่างรอกินข้าวเปิดช่อง CNN สลับกะ BBC เพื่อฝึกโสตประสาทในการรับฟังภาษาต่างชาติ อะไรเนี่ย
เมกามาพูดเรื่องสถานการณ์ในอิรักกันทั้งสองช่องเรยเหรอ หนีไปดู Shrek ก็ได้วุ้ย

- หม่ำๆ กะคุณปอนด์เสร็จเปิดดูรายการ Muzik Atlas ช่อง UBC Inside วันนี้เค้าว่าด้วยเรื่องเส้นทางการ Go Inter ของศิลปินไทย จริงๆ แล้วศิลปินไทยเค้า Go Inter มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ได้เริ่มที่น้องทาทาซักกะหน่อย ฮิ้ววว

- T-bone หนึ่งในศิลปินไทยที่ได้ไปโชว์พลังในเวทีโลก ประเดิมด้วยงาน Glasstonbury มาบอกอย่างถ่อมตัวว่าจริงๆ มีศิลปินคนอื่นที่มีเก่งๆ เยอะแยะ แต่พวกเราโชคดีที่มีเจ้าหน้าที่จาก BBC World มาเจอเข้า
เท่านั้นเอง

- พี่แก๊ป T-bone พูดว่า ไม่ผิดหรอกถ้าจะมีการแข่งขันหาศิลปินนักร้อง แต่ถ้าคนครึ่งค่อนประเทศมุ่งไปแต่ทางนั้น ลองคิดดูละกันว่าจะเป็นยังไง อืมมมมม

- ดูจบก็แคะกระปุกออมสินกุ๊กไก่นั่งนับเหรียญ นับไปนับมาเหรียญทั้งหมดที่หยอดไปวันละนิดวันละหน่อย รวมแล้วเป็นเงินทั้งสิ้นกว่า 1,700 บาท กรี๊ด กร๊าดด กรี๊ด กร๊าดดดด

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริงๆ (เป็นประจำ)

2008-03-26T08:43:00.006+07:00

บ่ายวันเสาร์ ออกจากบ้านตอนที่ตะวันมันเคลื่อนมาอยู่ตรงหัว
หน้าร้อนปีนี้มันร้อนแทบจนอาจฆ่าคนตายได้
อากาศร้อนแบบนี้ยังต้องหัวฟัดหัวเหวี่ยงกะคุณแฟนที่เคารพ
สงสัยชาติที่แล้วไม่เคยทำบุญถวายนาฬิกา เลยเจอแฟนมาช้าทุกแทบแมชต์ เฮ้อออ

ด้วยความอยากกาแฟแบบหน้ามืดตามัว ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
ขอน้ำตาลเข้ากระแสเลือดหน่อยไ ด้โปรด
มุ่งตรงเข้า Black Canyon ด้านหน้าแพลตตินั่ม ประตูน้ำ
เรียกพนักงานพูดสั้นๆ แค่คำว่า menu
สั่งกาแฟด้วยคำสั้นๆ ว่า Black canyon พร้อมชี้รูปประกอบ
พนักงานมาเสิร์ฟพร้อมด้วยคำว่า Iced coffee
เริ่มงง อีกแล้วเหรอ..เห็นฉันเป็นชาวต่างชาติอีกแล้วใช่มั๊ย
เอ๊ะ ตะกี้บัวโทรมา คุยกันตั้งนานไม่ได้ยินบ้างเหรอว่าฉันเป็นคนไทย
นั่งได้ซักพัก ไปดีกว่า อ๊ะ เช็คบิล
คุณพนักงานเดินมาพูดว่า Sixty-five baht พร้อมชี้ที่ตัวเลขในบิลให้เสร็จสรรพ
กลัวไม่เข้าใจซะขนาดนั้น เหอ เหอ

กลุ้มใจจริงๆ กรณีแบบนี้เจอมาหลายครั้งแล้วเหมือนกัน
เคยไปมาบุญครอง ซื้อน้ำที่ Food Center พนักงานพูดอังกฤษด้วย
พอชาวต่างชาติมาต่อคิวซื้อถัดจากเรา พนักงานดันพูดไทยกะเค้าซะงั้น แป่วววว

เคยมีคนบอกว่าหน้าตาเหมือนคนอินเดีย
แต่ตอนไปเวียดนาม ขณะกำลังเลือกซื้อของอย่างเมามันส์
จู่ลูกสาวเจ้าของร้านก็จับแขนแล้วถามว่า มาจากมาเลเซียใช่มั๊ย 5555
ตอนไปมาเก๊า มีชาวฟิลิปปินส์มาชวนคุย นึกว่ามาจากที่เดียวกัน
พอข้ามไปฝั่งฮ่องกง ก็มีหนุ่มฮ่องกงมาถามด้วยความมั่นใจ มาจากฟิลิปปินส์ใช่มั๊ย
ตอบกลับไปด้วยยิ้มสยามแฝงด้วยความเซ็ง I'm Thai. (โว้ย)
แต่ที่เด็ดสุดๆ ตั้งแต่เจอมาก็อีตอนที่จะขึ้นเครื่องจากมาเก๊าเพื่อกลับกทม.
สองพี่น้องกำลังเดินอย่างมุ่งมั่นไปที่เคาท์เตอร์แอร์เอเชีย
เจ้าหน้าที่สนามบินผู้หวังดีส่งภาษามาบอกว่าเครื่องไปมะนิลาทางโน้นจ๊ะ
ฮาาาาาาาา

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริงๆ (เป็นประจำ)

I'm not gonna write you a love song

2008-03-11T10:21:00.005+07:00

รู้จักเพลงนี้ครั้งแรกจาก download.com เมื่อปีที่แล้ว
ว่าแล้วเชียวว่าเดี๋ยวมันต้องดัง
แล้วก็ดังจริงๆ เพราะตอนนี้คลื่น Met107 เค้าเริ่มเอามาเปิดแล้ววว

I'm not gonna write you a love song
Cause you ask for it
Cause you need one

Crazy HK - Cozy Macau

2008-02-08T17:58:00.001+07:00

Blog Tag 5 เบื่อ

2008-02-07T17:45:00.000+07:00

เฮียโน๊ตเค้าขอเบื่อ 5 ข้อ จัดให้

เบื่อ 1: เที่ยวอีกแล้วเหรอ ได้ยินจนเบื่อ
เบื่อมากกกกก เวลามีคนมาพูดว่าเที่ยวอีกแล้วเหรอ ทำไมเที่ยวบ่อย
ก็ความสุขของเรา เราอยากทำบ่อยๆ จะทำไม
แล้วก็เบื่อเวลาที่เวลาที่มีคนมาดูรูปถ่าย แล้วถามว่าทำไมไม่มีค่อยมีรูปคนเรย
แป่วว จะดูรูปคนไปทำไม ไปเที่ยวที่ใหม่ๆ ก็ดูสถานที่ให้ตื่นตาตื่นใจดีกว่ามั๊ยยยย

เบื่อ 2: เบื่อหนังสือทำไมต้องมีคำนำเยอะๆ
พลิกไปดูแต่ละที ทำไมต้องมีคำนำสำนักพิมพ์ คำนำเจ้าของสำนักพิมพ์
คำนำเพื่อนเจ้าของสำนักพิมพ์ คำนำเพื่อนนักเขียน คำนำจากคนที่ชื่นชมนักเขียน
คำนำ คำนำ คำนำ กว่าจะได้อ่านเรื่องจริงๆ ก็ปาเข้าไปหน้าที่ 30
จนเดี๋ยวนี้เวลาอ่านหนังสือเลิกอ่านคำนำไปแล้ว

เบื่อ 3: เบื่อชีวิตมนุษย์เมือง
เกิดเป็นคนต่างจังหวัด เคยวิ่งเล่นตามทุ่งนาใกล้ๆ บ้าน ว่างหน่อยก็ไปทะเล
หรือไปเดินเตร่แถวสวนสาธารณะ แต่ต้องมาอยู่เป็นชาวเมือง 10 ปีเข้าไปแล้ว
ใช้ชีวิตแบบโหยหาธรรมชาติกันไปเป็นพักๆ
น่าเบื่อเนอะ

เบื่อ 4: จะ 30 แล้วนะแก
จะ 30 แล้ว ยังไม่มีใครมาขอแต่งงานเลยแก เออ กูเบื่อวุ้ย
จะ 30 แล้วทำไมเหรอ ไม่เข้าใจทำไมคุณผู้หญิง (บางคน) จะต้องยึดติดอะไรกันนักหนากับตัวเลข
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าไปแต่ละวันเหอะวะ เผลอๆ อาจจะตายก่อนอายุ 30 ก็ได้

เบื่อ 5: เบื่อคน tag อิอิ

Across the Universe...I Luv You

2008-02-04T18:17:00.002+07:00

งานเยอะ เหนื่อยเนอะ เกิดเป็นมนุษย์เงินเดือนก็ทำกินกันไป
แต่ความสุขทางใจก็หาได้รายเดือนเหมือนกัน
เดือนมกราปี 2551 เริ่มด้วย มีความสุขพอประมาณด้วยการได้ดูหนังดีๆ ไป 3 เรื่อง
หนึ่งในนั้นคือ Across the universe หนังดีที่กูดูแล้วฟุ้งฉิบหาย
ชอบมาก ชอบที่สุด ชอบสาดดดดดดดดดด
ใครยังไม่ไปดูก็นะ ตั๋ว 100 บ. นะคะ ฉายที่โรงหนังสยาม สยามสแควร์

Oh, darling please believe me

Steve Jobs... iCrazy-iCon?

2008-01-13T18:55:00.002+07:00

เขาคือหนึ่งในตัวแทนแห่งความยิ่งใหญ่ในการสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ ให้เกิดบนโลกใบนี้ นี่คือเหตุผลที่ต้องหยิบยืมหนังสือที่มีชื่อว่า"iCon - Steve Jobs" มาอ่านเพียง
เพราะอยากรู้ที่มาที่ไปของผู้ชายคนนี้ Steve Jobs

ความสนุกของหนังสือเล่มนี้คือการได้รับรู้ถึงความเพี้ยนแบบสุดโต่งและความกล้าบ้าบิ่นแบบสุดขั้วของ Steve Jobs ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเด็กหนุ่มที่เก็บตัว ไปจนถึงการก้าวเข้าสู่การทำงานของโลกคอมพิวเตอร์ ในหลากหลายรูปแบบที่คุณจะสามารถจินตนาการได้

ผู้ชายคนนี้...
- เขาเคยเดทกับผู้หญิงคนหนึ่งเพียงเพราะเธอเคยเกี่ยวข้องกับ Bob Dylan นักร้องที่เขาคลั่งไคล้
- เขาใส่เสื้อผ้าขาดๆ ทำนองฮิปปี้ๆ แถมยังเป็นเด็กอายุ 18 ที่เลิกเรียนกลางคัน แต่เขาก็ได้รับการเข้าทำงานที่บริษัท Atari

- ความทุ่มเทของสตีฟต่อปรัชญาแห่งโลกตะวันออก ทำให้เขาเคยขออนุญาตเดินทางไปอินเดีย เพื่อ "ไปหาพระอาจารย์" สมัยที่อยู่บริษัท Atari เขาไปถึงอินเดียเท้าเปล่าและใส่เสื้อผ้าขาดๆ ซึ่งเป็นรูปแบบการแต่งตัวของเขาที่แสดงออกถึงอุดมคติและความคิดเกี่ยวกับศิลปะแห่งความงามของเขา

- เขาตั้งชื่อโครงการการทดลองคอมพิวเตอร์โครงการหนึ่งว่า "Lisa" ตามชื่อของลูกสาวที่เขาไม่เคยสนใจและไม่ยอมรับว่าตนเองเป็นพ่อด้วยซ้ำ

- สิ่งหนึ่งที่น้อยคนจะรู้คือ Jef Raskin ผู้สร้างสรรค์คอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก โดยตั้งชื่อสิ่งประดิษฐ์ของเขาว่า "Macintosh" ตามแอปเปิลที่เขาชอบ แต่เขาทำผิดพลาดไปเรื่องหนึ่งคือเขาสะกดผิด โดยชื่อผลไม้นั้นจริงๆ แล้วจะต้องสะกดว่า "McIntosh"

- ผู้สมัครเข้าทำงานกับแอปเปิลไม่จำเป็นต้องทำแบบทดสอบทางจิตวิทยาแบบที่ฝ่ายบุคคลชอบให้ทำกัน เพราะสตีฟจะมีคำถามของ
เขาเอง 2 คำถาม นั่นคือ "คุณเคยลองยาหลอนประสาทมาแล้วกี่ครั้ง" และ "เมื่อไหร่ที่คุณเสียตัว" ตามด้วยแบบทดสอบสำคัญอีกอย่างคือให้ผู้สมัครเล่นวิดีโอเกมส์กับพนักงานเดิม เพราะถ้าคุณเล่นสู้พนักงานเดิมได้ก็เชื่อว่าคุณเป็นผู้สมัครที่สามารถทำงานได้

- สิ่งที่พนักงานของแอปเปิลมีลักษณะเหมือนกัน นอกเหนือจากที่พวกเขาสนใจในการสร้างคอมพิวเตอร์ดีๆ แล้ว จะต้องมีคุณสมบัติจำเป็นอีกข้อหนึ่งคือ "การชอบกินพิซซ่ารสสับปะรด" เพราะพวกเขาเชื่อว่าหากผู้สมัครใหม่ไม่ชอบพิซซ่ารสเดียวกัน พวกเขาจะไปทานข้าวเย็นกับทีมงานได้ยังไง

- "นั่นมัน...ขยะ" คือคำพูดที่สตีฟใช้ หากเขาคิดว่าความคิดของคุณไม่มีค่าพอ

- สตีฟเชื่อว่าใครที่ทำงานน้อยกว่า 80 ชม.ต่อสัปดาห์ควรถูกไล่ออก

และ "ผมคิดว่าผมเก่งที่สุด ผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ และการสร้างสรรค์คือสิ่งที่ผมทำแล้วมีความสุข" คือคำพูดของที่ดูห่างไกลจากคำว่าอ่อนน้อม ถ่อมตนที่สุดของผู้ชายคนนี้ อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับคนที่มีความสามารถ และสิ่งที่เขาเรียกว่า "วิสัยทัศน์" ที่จะกล้าประกาศตนถึงความเก่งกล้าของตนเองให้ผู้อื่นได้รับรู้

หนังสือเล่มนี้จะทำให้คุณเกลียดชังผู้ชายที่เต็มไปด้วยความเพี้ยนแบบเกินพิกัดแต่ในขณะเดียวกันคุณก็จะรู้สึกขอบคุณที่สิ่งเหล่านั้นทำให้เกิดเป็นผู้ชายคนนี้ที่ชื่อ Steve Jobs

ปล. ทั้งหมดนี้คือการรวบรวมมาจากการอ่านหนังสือหลังจากอ่านไปไม่ถึงครึ่งเล่มด้วยซ้ำ แล้วลองจินตนาการดูซิว่า ถ้าอ่านจบเล่มมันจะมันส์ขนาดไหน ลองคิลกไปอ่านเรียกน้ำย่อยได้ที่
iCon Steve Jobs: The Greatest Second Act in the History of Business

Tag Your Blog

2008-01-10T15:38:00.002+07:00

Yuttipung เพื่อนร่วมสถาบันเว็บบอร์ดสีดำที่มีชื่อว่า Friday Movie Preview
(ซึ่งปัจจุบันได้หายไปกับความดำมืดของ cyberspace)
ส่ง Blog Tag มาให้ตอบคำถาม 5 ข้อเกี่ยวกับ Blog ของตัวเอง อ๊ะ ตอบแล้วนะ

1. คุณเริ่มเขียน Diary/Blog ตั้งแต่วัน เดือน ปี ไหน
May 19, 2005

2. คุณชอบตอนไหนที่คุณเขียนมากที่สุด ... เพราะ ????
Lily Chou Chou เธอคือพลังแห่งอีเธอร์
เพราะไม่นึกว่าการดูหนังแล้วจะทำให้เพ้อๆ หลอนๆ ได้ขนาดนี้

3. ตอนไหนที่มีคนเข้ามา Comment Diary/Blog ของคุณมากที่สุด
และคุณคิดว่าเพราะอะไรจึงมีคนเข้ามาคอมเม้นท์ตอนนี้มากที่สุด
เอ ไม่เคยนับแฮะ เพราะเขียนไว้ก็ไม่ได้ส่งให้ใครดูเท่าไหร่
เอาไว้เชยชมเป็นการส่วนตัวและกลุ่มคนใกล้ชิดสนิทสนม

4.เพิ่มเติมความลับส่วนตัว
ไม่บอกซิ ความลับ

5. แล้วอยากรู้รายละเอียด Diary/Blog ของใครอีกละ
ใครดีหว่าาา....
Hnuk
Nottosung
Jeng
Poddaung
Bua

Jack Johnson...โปรดฟังอีกครั้ง

2008-01-04T17:36:00.002+07:00

มีคนเคยถามว่าปกติที่ฟังเพลงฝรั่งนั้น คุณฟังมันจริงๆ หรือคุณแค่ฟังฝรั่งเห่าหอนฟังทำนองไปเรื่อยเปื่อย เออ เจอเข้าอย่างก็ถามตัวเองเหมือนกันว่า ไอ้ที่ฟังจริงๆ เนี่ยฟังอะไร (วะ)

เถียงไม่ออกเหมือนกันว่าไอ้ทีชอบๆ เนี่ยบางทีมันเป็นเรื่องของ melody ล้วนๆ ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อร้องแต่อย่างใด พาลนึกไปถึงสมัยมัธยมที่คุณครูชอบเอาเพลงฝรั่งมาให้เราหัดร้อง ทุกทำนอง ทุกถ้อยคำ จำได้ขึ้นใจ ได้ยินครั้งใดก็ยังร้องได้ตั้งแต่ต้นจนจบ

ครั้งแรกที่ได้รู้จักกับ Jack Johnson ทำนองมันเพราะน่าฟัง
ต้องหยิบมาฟังเรื่อยไปไม่รู้เบื่อ เสียงร้องนุ่มๆ ที่มาพร้อมกับเสียงกีตาร์โปร่ง ฟังแล้วก็เพลินดี แต่สุดท้ายก็ปล่อยทิ้งไว้ไปหาเพลงใหม่ๆ มาฟังก่อนปีใหม่ไม่กี่วัน นั่งรื้อนั่งค้นเพลงเก่าๆ เอามาฟังใหม่ สุดท้ายก็หยิบเอาอัลบั้ม In Between Dreams ของ Jack Johnson มาโหลดใส่เครื่องเล่น Mp3 กะเอาไว้ฟังระหว่างเดินทาง ได้โอกาสเปิดเพลงฟังอย่างตั้งใจก็เพิ่งจะรู้ได้ว่าเค้าเขียนนื้อเพลงไว้น่าฟังจังเลย เรื่องราว ร้อยเรียง ได้อย่างน่ารักน่าชัง โดยเฉพาะเพลงนี้ Do you remember?

Do you remember when we first met?
I sure do It was some time in early September
But you were lazy about it, you made me wait around I was so crazy about you, I didn't mind.

See Hong Kong in Black & White

2007-12-27T15:45:00.001+07:00

ทริปตะลุยมาเก๊า - ฮ่องกง หนึ่งอาทิตย์
สิ่งที่ขาดไม่ได้นอกจากเป้ backpack ใบโตแล้วคงเป็นกล้องฟิล์มคู่ใจ
ถึงมันจะหนักแค่ไหน เดียทนได้
เพราะคิดไว้ในหัวว่าทริปนี้จะขอมองฮ่องกงผ่านเลนส์เป็นแบบทูโทน
และอยากมองเกาะเล็กๆ ที่วุ่นวาย และแสงสีที่มีอยู่ทุกมุมถนน
ในอีกมุมมอง

ว่าแล้วก็บรรจุฟิล์มขาวดำม้วนที่มีติดอยู่ก้นกระเป๋า

ห่างหายจากการถ่ายแบบขาวดำไปนาน

ถึงภาพที่ออกมาจะไม่ไ้ด้สวยบาดตา แต่กลับพบว่าการได้ถ่ายภาพขาวดำมันมาให้ความสุขใจอย่างประหลาดแบบที่ฟิล์มสีไม่สามารถให้ได้

ส่วนค่าล้างอัดรูปถึงมันจะบาดจิตบาดใจจนเลือดแทบไหลออกมาตามไรฟันแต่ก็นะสุขใจก็พอแล้ว...

คัดสรรกันมาให้ดูกันอีกทีที่ http://ailadear.multiply.com/photos/album/48/See_Hong_Kong_in_Black_White_

The Warlords...almost a love story

2007-12-27T15:08:00.001+07:00

ไปดูเรื่องนี้เพราะ ปีเตอร์ ชาน
ไปดูเรื่องนี้เพราะ เฮียหลิว ทาเคชิ และ เจ็ท ลี
ไปดูเรื่องนี้เพราะ ปีเตอร์ ชาน บอกว่าเบื่อทำหนังรักแล้ว อยากทำหนังสงครามบ้าง
แถมยังบอกว่าถ้าอยากรู้จักและเข้าใจผู้ชาย ให้ไปดูหนังเรื่องนี้
คนรักปีเตอร์ ชาน อย่างเราก็เลยต้องลอง
เมื่อลองแล้วก็ได้รู้ว่า The Warlords...almost a love story จนได้

ปล. โปสเตอร์งามเชียว อยากดูแบบครบเซ็ท
ตามไปที่ http://ailadear.multiply.com/photos/album/47

Try to remember the kind of December...

2007-12-19T18:53:00.001+07:00

หลังจากที่ได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศความงามยามค่ำคืนของเกาะฮ่องกงบน The Peak Tower
จึงเลือกจับจองที่นั่งแถวหน้าบนนั่งรถเมล์คันโต สาย 15 เพื่อกลับสู่พื้นราบอีกครั้ง
เส้นทางคดเคี้ยวที่ค่อยๆ ลดระดับลงผนวกกับการขับอย่างฉวัดเฉวียน
ทำให้วิสัยทัศน์ในการมองภาพทัศนียภาพของเกาะฮ่องกงค่อยๆ เปลี่ยนไป
แต่ภาพตึกสูงๆ ที่งามระยิบไปด้วยแสงไฟก็ยังคงอยู่ในสายตา

ถึงแม้จะมีลมหนาวของเดือนธันวาคมพัดผ่าน
แต่เสียงเพลง Try to remember ที่มาพร้อมเนื้อเพลง
จากหนังโรแมนติกสุดซึ้งอย่าง City of glass ค่อยๆ โผล่เข้าในโสตประสาท
ฮ่องกงเมืองที่สวยไปด้วยตึกสูงระฟ้า งามไปด้วยกระจก
แต่ทว่าเมื่อมองเข้าไปใกล้ๆ มันก็ไม่ได้สวยอย่างที่คุณเห็น
แต่มันก็ทำให้คุณตกหลุมรักเมืองนี้ได้ไม่ยากนัก

Try to remember the kind of September
when life was slow and oh, so mellow.
Try to remember the kind of September
when grass was green and grain was yellow.

Lost in cyberspace

2007-12-04T17:54:00.001+07:00

เนื่องด้วยช่วงนี้ต้องใช้ hotmail ในการจับจองห้องพักและติดต่อโน่น นี่ นั่น
แล้วก็เริ่มรู้สึกว่าระบบมันชักจะมีปัญหาแฮะ
เพราะแค่ลอง cc mail ให้ตัวเองด้วย ตัวกรูเองยังไม่ได้รับเลย
แล้วปลายทางจะได้รับมั้ยนั่น
เมล์ดิฉันมันหายไปอยู่ตรงไหนของ cyber space
เซ็งวุ้ย ส่งจม. ลงทะเบียนด้วยไปรษณีย์ไทยยังไว้ใจได้กว่านะเนี่ย

le Viêt Nam dans momoir

2007-11-23T16:45:00.003+07:00

จะสิ้นปีอีกแล้วเนอะ หนึ่งปีผันผ่าน ไวจนไม่อยากจะคิด
เดือนสุดท้ายของปี 2006 ตีตั๋วไปเที่ยวเวียดนามตามกระแส
หลงรักฮานอย ไม่น้อยไปกว่าใครๆ
เสียงแตรดังบรรลัยที่ได้ยินทุกๆ 1 วินาที ถือเป็นสเน่ห์ไปอีกอย่าง
แต่ที่ใหลหลงเห็นจะเป็น ซาปา เมืองเล็กๆ ที่มีแต่เด็กน้อย
อยากไปดื่มด่ำความสุขแบบนี้อีกซักรอบโว้ย

ปล. รูปเหล่านี้ถ่ายโดยฟิล์มสไลด์ และ Cannon EOS
ใครก๊อปไปขอให้...

JAZZ IN THE PARK

2007-11-23T14:43:00.000+07:00

น่าสนใจแฮะ

สกากันซักที สองที สามที

2007-11-19T16:50:00.000+07:00

เข้าหน้าหนาวแล้วมั้งเนอะ
ใครว่าหน้าหนาวต้องฟังแต่เพลงหวานๆ ปานน้ำผึ้งเดือนเก้า
หน้าหนาวเค้าต้องโจ๊ะ พรึม พรึม
เมื่อวันเสาร์ไปเดินจตุจักร ช้อปเสร็จก็ฟ้ามืด
จูงมือกันไปนั่งฟังเพลงและแดกเบียร์กันที่ร้านประจำ
สกากันซักที ค่ำคืนนี้ยังไม่เลิกรา
มันส์โว้ยยย

Lazy Animal กินเหยื่อ แล้วนอนซะ

2007-11-16T17:56:00.000+07:00

นั่งดูสารคดีสัตว์โลกน่ารักอีกแล้ว ชอบมากๆ นั่งดูน้องหมีจับปลา งูอนาคอนด้าผสมพันธุ์ เฮ้ยไม่ใช่แระ วันนี้เปิดมาเจอ 10 อันดับสัตว์โคดดดดขี้เกียจ อุ๊ย
น่าสนุก ดูดีกว่า ผลปรากฎว่า Top 5 สุดยอดสัตว์ขี้เกียจได้แก่
อันดับ 5 จระเข้ เข้ เข้ ไอ้เข้มันเป็นสัตว์ซุ่มเงียบ ลอยตัวในน้ำ ใช้พลังงานน้อยๆ ไว้สอยเหยื่อยามเผลอ อิ่มแระลอยตัว

อันดับ 4 น้องหมีโคอะล่า ล่า ล่า จริงๆ แล้วเค้าบอกว่า มันไม่ใช่สัตว์ตระกูลหมี แต่ที่แน่ๆ ตามันตี่ ทำตาหยีตลอดวัน กินน้อยแต่นอนเยอะ นอนเข้าไปได้ไงวันละ 18 ชม.

อันดับ 3 เต่า เต่า เต่า เต่าน้อยเป็นสัตว์เดินช้า ถึงช้ามาก ขี้ตกใจ ใครมายุ่งหน่อยหดหัวเข้ากระดองหายตกใจก็ค่อยๆ โผล่ออกมาสังเกตการณ์ แต่ก็อยู่รอดมาได้จากยุคดึกดำบรรพ์

อันดับ 2 สิงโตตัวผู้ อู้ อู้ เหอ เหอ ได้ยินแล้วตกกะใจ สิงโตเจ้าป่าแต่ทว่าขี้เกียจติดอันดับ แป่ววววสิงโตตัวผู้ไม่ค่อยจะทำอะไร นั่งลอยไปลอยมา รอสิงโตตัวเมียไปไล่จับเหยื่อ แล้วก็หม่ำ ง่ำ ง่ำ นิสัยคุ้นๆ มะ

อันดับ 1 ตอนแรกนั่งลุ้นว่า หมีแพนด้าต้องได้อันดับนี้แน่ๆ แต่กลายเป็นพลิกโผสัตว์น้อยขี้เกียจตัวเป็นขน (ตัวเป็นขนจริงๆ) นั่นคือ "ตัวสล็อท" ฮ่าๆๆ เคยเห็นมันมั๊ย ไอ้เจ้าตัวสล็อท สัตว์หน้าขนที่เคลื่อนไหวช้าที่สุดในโลก หน้าตาโคดประหลาดแบบที่ไม่ควรจะมีสัตว์โลกหน้าตาแบบนี้ ตัวสล็อทมันมีกรงเล็บโค้งงอเอาไว้เกี่ยวห้อยหัวกิ่งไม้ เค้าบอกว่าขนาดมันตายมันยังห้อยตายอยู่บนต้นไม่อีกต่างหาก โอ้ววว สุดยอด

พระเจ้าช่วย (สล็อทด้วย) !!!

Almost famous VS Elizabethtown

2007-11-08T17:35:00.000+07:00

เปิดทีวีมาเจอ Panny Lane สาว groupie ในเรื่อง Almost famous
ปะทะสาว Claire ผู้สดใส ใน Elizabethtown

หนังของ Cameron Crowe ทั้งสองเรื่อง
แล้ว Soundtrack หนังก็เพลงเพราะบรรลัยทั้งสองเรื่อง

เฮ้อออ ช่างเป็นตัวเลือกที่ยากเย็นเหลือเกิน
ทายมาซิ สุดท้้ายเลือกดูเรื่องอะไร

หนังสือ หนังหา ซื้อมาอ่านไป

2007-10-29T12:11:00.000+07:00

หลังจากที่อ่านหนังสือชื่อ Long way round เรื่องเล่าฉบับค่อนข้างยาวจากสองหนุ่มชาวอังกฤษ จบไปแล้ว เลยต้องไปหาหนังสือเล่มต่อไป มาติดกระเป๋าไว้อ่านยามเหงา เนื่องจากช่วงที่ผ่านมางบประมาณติดลบอย่างหนักหน่วง เลยต้องหาหนังสือราคาประหยัดมาอ่านเป็นการทดแทน คิก คิก

เริ่มด้วย Yellow Cabby อ่านได้เพลินๆ กับหนุ่มไทยที่ไปขับแทกซี่ไกลถึง New York จะบอกว่าหนังสือเล่มนี้หายากมากกกกกกกกก ประหนึ่งว่า Unlimited อย่างไรไม่ทราบได้ ถามหาที่ไหนหมดสต๊อกตลอด มาเจอเล่มสุดท้ายที่ร้านหนังสือใต้ตึกนั่นเอง

ส่วนเรื่อง เด็กเลี้ยงแกะ เออ เพิ่งรู้แฮะว่ามีแบบนี้ด้วย สมัครทำงานในฟาร์มแกะที่นิวซีแลนด์ แดนอากาศดี ประเทศที่มีประชากรแกะมากกว่าคน อ่านได้เรื่อยๆ ไม่กี่วันก็จบ แต่ตามประสาคนงก ชอบอ่านช้า
กลัวจบไว

อ่านจบไปสองเล่มเริ่มโหยหา อ่านอะไรต่อดีว้าาา นั่งรื้อลังหนังสือก่อนส่งกลับบ้าน เลยหยิบเล่มนี้มาอ่าน ตามล่านาซี หนังสือแปลมาจากเรื่อง The Odessa file คนเขียนเดียวกับเรื่อง The day of the Jackal (ที่เคยเอามาทำเป็นหนัง มี Richard Gere เล่นนั่นไง) เรื่องเล่าผ่านบันทึกผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันสมัยนาซีเรืองอำนาจ หยิบมาอ่านเพราะอยากรู้ เพราะจากที่เคยอ่าน "โหยหาสันติภาพ" บันทึกจากคุณหมอผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกัน เฮ้อออ หดหู่ (ฉิบหาย)

ตอนนี้มีอีกสองเล่มจ่อคิวอยู่ "อัจฉริยะสร้างได้" มันจะสร้างได้จริงรึเปล่า เดี๋ยวไว้ต้องลอง ส่วนอีกเล่ม Ipod, therefore I Am ซื้อมาด้วยความหมั่นไส้คนใช้ Ipod ฮ่าๆๆๆมาเปิด review อ่านในเว็บ amazon เค้าบอกว่าคล้ายๆ กะคนบ้าเพลงแบบเรื่อง High Fidelity เดี๋ยวก็รู้ๆ

เบื่อ อยากมีซักสิบหัว จะได้เป็นคนไทยที่ไม่อ่านหนังสือปีละ 6 บรรทัด หึ หึ

The Kingdom...อาณาจักรนี้ใครครอง

2007-10-18T10:53:00.000+07:00

ความอยากมีอยากได้ในแผ่นดินอื่น ก่อให้เกิดการเข่นฆ่าเพื่อแย่งชิง
หนึ่งคนตาย อีกหนึ่งคนเข้ามาทำลายล้าง
ก่อเป็นวงจรอุบาทว์แห่งการแก้แค้นและแย่งชิง

title ช่วง 4 นาทีแรกของหนังเรื่องนี้ทำได้น่าสนใจดีทีเดียว
แต่สุดท้ายก็ไม่วายให้แอบหมั่นไส้สไตล์ American Hero อีกแล้ว
ว่าแล้วก็กลับมาเปิดหาคลิป 9/11 มาดู
เออ หายหมั่นไส้แระ

วัดพระแก้ว วัดโพธิ์ ตรอกข้าวสาร และ mp3 เครื่องใหม่

2007-10-08T08:44:00.002+07:00

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง
เดือนนี้ว่าง 3 เสาร์ ก็เลยต้องหากิจกรรมกลางแจ้งทำบ้าง
เพราะที่ผ่านมาสอนพิเศษกระหน่ำ เก็บไปฝันว่าต้องทำข้อสอบให้น้อง
คล้ายอาการของคนหลอนขั้นสุดท้าย 555

ว่าแล้วก็ชวนคุณแฟนไปตะลุยแดนท่าเตียนกันดีกว่า
นั่งเรือจากประตูน้ำไปลงตรงภูเขาทอง ไปถึงวัดพระแก้วก็เอ่อ...
บ่ายสามกว่าๆ เจ้าหน้าที่ตะโกนบอกว่า เข้าไปเลยครับๆ เดี๋ยววัดปิดสี่โมง แป่ววว
เป็นคนไทยจะเข้าประตูไหนก็ไม่มีใครว่า เพราะไม่ต้องเสียตังค์นั่นเอง
คุณฝรั่งยืนงง ไอจะเข้าประตูนี้ด้วยๆ ไม่ได้นา ยูต้องเข้าประตูหน้าเสียค่าผ่านประตูด้วยนะจ๊ะ

ไม่ได้มาแถบนี้นานเนิ่น ช่วงนี้วัดพระแก้วเค้ากำลังบูรณะซ่อมแซมกันหลายจุดเหมือนกัน
แต่ก็ยังเปิดให้ทั้งไทยและเทศเข้าไปสักการะบูชาพระแก้วมรกตกัน
ค่าดอกไม้บูชาชุดละ 30 บ. อื่มมมมม ก็ได้ บำรุงวัดๆ
นะโมตัสสะ ภาคะวะโต ขอให้ประเทศไทยสงบสุขนะคะ
ไหว้พระเสร็จก็ทำกิจกรรม human watching
นั่งดูชาวต่างชาติเดินไปเดินมาซักพักดีกว่า
โอ้ววว หล่อออ

ออกจากวัดพระแก้วก็เดินไปวัดโพธิ์กันต่อ เพราะว่าคุณปอนด์เค้าอยากนวด
วัดโพธิ์นี่เค้าต่างกับวัดพระแก้วแฮะ ฝรั่งจะใส่สายเดี่ยว เกาะอก
หรือกางเกงโคดขาสั้นมาก็เข้าได้ เออ ดูแล้วก็โคดประหลาด

ว่าแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตามองหานวดวัดโพธิ์ๆ อยู่ตรงไหนหว่า
กว่าจะเจอก็ห้าโมงกว่าแล้ว คนอยากนวดก็เลยได้ลองไปครึ่งชม. สนนราคา 220 บ. โอ้ววววว
ระหว่างนั่งรอมีสาวฝรั่งร่างใหญ่เดินเช็ดน้ำตา เจอฤทธิ์นวดไทยเข้าให้แล้ว
ปอนด์ไปนวดโผล่ออกมา หมอนวดบอกว่าไหล่ไม่เท่ากัน เพราะไหล่ข้างขวาเคยหลุด
และก็มี after shock หลุดเป็นระยะๆ เคยเห็นไหล่หลุดคาตา ทำห่าอะไรไม่ถูกไปเลยกรู

เมื่อเข้าวัดเข้าวาแล้วก็ไปเริงราตรีกันบ้างดีกว่า ว่าแล้วก็หาข้าวหาปลา และกาแฟนั่งกินฆ่าเวลา
กาแฟแก้วละ 90 บ. กรี๊ดดดดด แก้วนึงแดกกันสองคนสองชั่วโมงเลยดีกว่า
เมื่อได้เวลาก็เดินหน้าเข้าผับ ฮ่าๆๆ อย่าให้เอ่ยชื่อเลยดีกว่าว่าเข้าผับไหน เดี๋ยวเค้าจะมาอุ้ม
ทำไมมันเปิดเพลงได้ เอ่ออออ ห่วยสาดดดดดดดดด ดีเจ mix เพลงได้แบบว่า ตึง ตึง โป๊ะ ตึง ตึง โป๊ะ
โมโหปรี๊ดดดด ถามว่า ไม่ชอบแล้วทำไมเมิงไม่ออกมาล่ะ ก็กรูจ่ายค่าเข้าไปแล้วนะซิ

สั่งอะไรหว่ามาลอง แม่ง น้ำมะนาวนี่หว่า ขวดละ 130 บ.
แม่งโกรธว่ะ น้องๆ ช่วยเอาสิงห์เบียร์มาให้พี่ บัดเดี๋ยวนี้
หลังจากซัดสิงห์หมดไปแล้วหนึ่งขวด
ทักษะการเปิดเพลงของคุณดีเจก็ไม่ได้มีการพัฒนา
จากแม่งโกรธว่ะ กลายเป็นแม่งโกรธเห้
สุดท้ายหยิบ mp3 เครื่องใหม่มาเปิดเพลงของตัวเองฟัง
มันส์กว่าเยอะเลยโว้ย

คำเตือน: ความโกรธทำให้ต้องเสียสตางค์อย่างเมามาย เอิ๊ก!

My Thursday Playlist

2007-09-27T17:26:00.000+07:00

เมื่อการงานเริ่มบางตา ขออัพเพลงขึ้นบลอคหน่อยดีกว่า
ไปเจอเพลงที่ฟังปุ๊บ ชอบปั๊บ จดจ่อรอฟังชื่อจากคุณดีเจ แล้วก็ลองมา search หาดู
อู้หู "ฺBad time" เก่ามั่กๆ Grand Funk Railroad วงดนตรีร็อคจากอเมริกาที่ดังมากๆ ตั้งแต่ปี 1970
ฟังแล้วก็อย่าลืมร้องตาม I'm in love with the girl that Im talking about,
Im in love with the girl I cant live without.
ชอบวุ้ย

Big Boat เพลงนี้ไปหาเจอมาจาก Treasure Island Music Festival
M.Ward นักร้องและนักแต่งเพลงจาก Oregon
ฟังแล้วชอบมากมาย ทำนองกึ่งๆ แจ๊ส กับเสียงแหบๆ ฟังแล้วมันได้ใจดีจริงๆ

But I would walk 500 miles and I would walk 500 more....
I'm Gonna Be (500 Miles) จาก The Proclaimers สองหนุ่มจาก Scottland
เพลงเก่ามาก มาก เพลงนี้เคยใช้เป็น ost ในเรื่อง Benny and Joon
หนังสมัยปี 1993 ที่มีป๋าเดปป์ เล่นเป็นผู้ชายท่าทางประหลาดๆ นั่นไง

Playlist วันนี้มีแต่ผู้ชาย เดี๋ยวไว้คราวหน้าจะมาอัพ playlist จากหญิงที่ชื่นชอบบ้างดีกว่า

อ่อนเปลี้ย เพลียแรง

2007-09-26T11:05:00.000+07:00

เหนื่อยวุ้ย
ทั้งงานราษฎร์ งานหลวง
รู้สึกเหมือนนอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ

เมื่อวานแอบขำ น้องกายส่ง SMS มาบอกว่า
"พี่เดีย Test very easy"
เปรี้ยวมั๊ยล่ะ เด็กป.6 สมัยนี้
ก็รอลุ้นผลสอบกันต่อไป

Long way round

2007-09-07T16:39:00.000+07:00

ซื้อเล่มนี้มาเพราะ Ewan McGregor
ชอบมาก เท่ห์เหลือเกิน ชอบมาตั้งแต่สมัยใส่กางเกงขาเดฝในยุค Trainspotting กะลังเฟื่องฟู

Ewan McGregor และ Charley Boorman ผู้ชายสองคนที่หลงใหลมอเตอร์ไซต์
ฝันอยากออกท่องโลกกว้างด้วยมอเตอร์ไซต์คู่ใจ
จากความฝันในอากาศ กลายเป็นรูปเป็นร่าง
ออกมาเป็นหนังสือและซีรีย์ที่ชื่อว่า "Long Way Round" ในที่สุด

ยังอ่านไม่จบ เพราะเล่มหนาใช่เล่น
แต่แค่เริ่มต้นปฐมบทก็นับถือในความกล้าของเค้าซะแล้ว

รายละเอียดและเส้นทางการเดินทาง:
http://www.longwayround.com/
http://www.bbc.co.uk/longwaydown/
http://www.bbc.co.uk/longwaydown/

Sunshine...ยุทธการคนจิตแตกแหวกอวกาศ

2007-08-31T17:52:00.000+07:00

ถ้าคิดว่าเป็นหนัง Sci-fi คุณคิดผิด
ถ้าคิดว่ามันจะทำให้น้ำตาไหลพรากเหมือน Deep Impact คุณคิดผิด
หรือถ้าคิดว่ามันจะเป็นหนังกู้โลกเหมือน Amagadon คุณก็คิดผิด
เพราะจริงๆ แล้วมันเป็นหนังจิตแตกกกกกกก

เหอ เหอ ชอบเป็นบ้า หรือว่าตูก็จิตแตกวะ

"So if you wake up one morning and it is particularly beautiful day, you'll know we make it."

Just so you know...

- หนังเรื่องนี้กำกับโดย Danny Boyle หนึ่งเดียวในดวงใจ หลงรักมาเนิ่นนานตั้งแต่ Trainspotting, The Beach, 28 Days Later

- ตั้งแต่ดูมารู้สึกว่าเฮีย Danny แก ชอบให้ตัวละครอยู่ในภาวะกดดันถึงขึ้นบ้ากันไปเลย

- Cillian Murphy และ Rose Byrne ต่างเคยเล่นหนังผีซอมบี้ของเฮีย Danny มาแล้ว คือ 28 Days Later และ 28 Weeks Later

- Costume Designer ของหนังเรื่องนี้เป็นคนไทยคับพี่น้อง

- อ้อ แล้วถ้าจะหา Ost เรื่องนี้ ขอบอกว่าหาให้ตายก็ไ่ม่เจอเพราะจริงๆ แล้วเค้าใช้ Ost จากเรื่อง Requiem For A Dream นั่นเอง

- แล้วถ้าจะดูหนังเรื่องนี้ให้หลอนเต็มพิกัดต้องใส่หูฟังอันโตๆ โอ้ววว มันส์

Crazy Sunday...มหกรรมวันใบ้แดก

2007-08-27T17:15:00.000+07:00

วันอาทิตย์ ทั้งรักทั้งเกลียด
รักวันอาทิตย์ ถ้าพี่กลับมาอยู่ด้วย เพราะมีคนกินข้าวด้วย
เกลียดวันอาทิตย์ ถ้าพี่ไม่กลับมาอยู่ด้วย เพราะไม่มีคนกินข้าวด้วย
ห่วยกว่านั้นคือ ไม่มีใครให้คุยด้วยเลยเนี่ยวันๆ นึง เอิ๊ก

วันอาทิตย์ถ้าอยู่คนเดียว ได้สนทนากับสิ่งมีชีวิตแทบไม่ถึงสิบประโยค
อย่าหาว่าเวอร์ ถ้าไม่เคยต้องออกมาอยู่ไกลบ้าน อาจจะไม่รู้สึก

กิจวัตรและบทสนทนาเวลาต้องอยู่คนเดียวในวันอาทิตย์

ตื่นมาเดินไปหาของกิน
"โจ๊ก ใส่ไข่ถุงนึง" ......
"เอา กาแฟแก้วใหญ่".... "เท่าไหร่คะ"

เดินกลับห้องหม่ำ มื่อสาย เก็บข้าว เก็บของ กวาดถูห้อง ซักผ้า ดูทีวี ทำงาน
บ่ายอีกแร้ว หิววุ้ย เงินเดือนยังไม่ออก ทำกินเองก็ได้วะ
รือตู้เย็น หุงข้าว เย้ ได้แล้ว ข้าวผัดไก่ทอด ไฮโซ วุ้ย

เออ ลืมเอาหนังไปคืน เด๋วโดนปรับ ... ไ่ม่ได้พูดซักคำ พนักงานชิงพูดก่อน "เรียบร้อยแล้วค่ะ"
ง่าาาา จะคุยๆ

HBD....แฮปปรี้ แฮปปรี้

2007-08-22T12:20:00.000+07:00

วันเกิดใครก็ไม่รู้ :)
เพลงนี้ภาษาญี่ปุ่นแปลไม่ออก แต่ที่รู้คืออยาก HBD ล่ะ
ฟังซะด้วย อีตาบ๊อง

การตื่นเช้าทำให้รู้ว่า...

2007-08-21T11:03:00.000+07:00

มีปัญหากับการตื่นเช้ามาก มาก มาก มากที่สุด
ปีนึงตื่นก่อนตะวันโผล่ักี่วันเหรอ...
เออ ใช้นิ้วมือนับยังเหลือเลย

ถ้าต้องตื่นเช้ามันต้องมีเหตุผลที่ำสำคัญมาก มาก มากที่สุด เช่น
ไปเที่ยว กรณีนี้นาฬิกาชีวิต ทำงานดีมาก เด้งจากเตียงได้ก่อนนาฬิกาปลุกนะโว้ยยยย
ไปงานสำคัญ ที่เค้านัดเช้ามากก ไม่เคยพลาดให้ใครเค้าด่าได้ (เพราะนอนด้วยความระแวง 555)

การตื่นเช้าทำให้รู้ว่า....
มีร้านกาแฟนมสดเพิ่งมาเปิดใหม่ ตรงตลาด ห่างคอนโด 500 ม. หร่อยมั่ก
คุณลุงคุณป้า ก็ยังตื่นแต่เช้ามาทำบุญตักบาตรกันอย่างไม่ว่างเว้น
เฮ้ย...มันมีคนมาเตะบอลตั้งแต่่ตี 5 ด้วยเหรอวะเนี่ย
ดวงอาทิตย์สีส้มๆ มันกลมโต สวยจัง

My playlist has no title.

2007-08-10T17:38:00.001+07:00

เกิดอยากอัพเพลง เลือกสรรมา ชอบไ่ม่ชอบแล้วแต่รสนิยมทางหู คับผม

วันฝนพรำที่สังขละบุรี

2007-08-06T22:17:00.000+07:00

เข้าพรรษา วันฝนพรำ ในปี 2006สองพี่น้องมุ่งหน้าไปยังสังขละบุรีเมืองเล็กๆ ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีออกไปอีกไกลโข
กาญจนบุรีจังหวัดที่ร้อนนรกแตกในช่วงฤดูร้อน ในขณะเดียวกันก็เป็นจังหวัดที่มีเสน่ห์มากมายในฤดูฝน
สังขละบุรีก็เช่นกัน ช่วงหน้าฝนที่ใครๆ บ่นกันว่าไม่เหมาะกับการท่องเที่ยว
แต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันสวยและชุ่มฉ่ำได้ใจไปอีกแบบ

ภาพหนุ่มสาวชาวมอญ นุ่งโสร่ง สวมเสื้อสีขาว ทาแป้งพม่าหน้าเหลือง ทัดดอกไม้สีสวยสด มุ่งหน้าไปประกอบพิธี
ทางศาสนาที่วัดวังก์วิเวการาม ที่หลวงพ่ออุตตมะท่านเคยจำพรรษาอยู่ภาพสะพานไม้ข้ามลำน้ำซองกาเรียที่ชุ่มไปด้วยเม็ดฝน
ภาพสาวชาวมอญหน้าสวย ใบหน้าปราศจากเครื่องแต่งหน้า ผมดำขลับยาวสลวย
ภาพความเป็นอยู่แบบเรียบง่ายของชาวบ้านริมฝั่งแม่น้ำ

สังขละบุรีวันฝนพรำ ยังจำได้ติดตา

Photo essay: Blue sky- Gray sky

2007-07-25T13:55:00.000+07:00

มีคนเปรียบอารมณ์ของคนเราเข้ากับฝนฟ้า วันไหนฟ้าใส อากาศดี คนก็จะแฮปปี้ เริงร่าวันไหนฟ้าร้องฟ้าผ่า ผู้คนพากันก่นด่า จะตกทำไม (วะ)

วันไหนเจอแต่เรื่องแย่ๆ แฟนทิ้ง เจ้านายด่า เพื่อนฝูงไม่มองหน้าก็เอาไปเปรียบกับวันฝนพรำ "Rain drop keeps falling on my head."ทำไมฟ้าฝนมันเอาแต่ตกใส่หัวกู ก็ว่ากันไป

เคยเขียนไว้ใน "I love the sky nearby the mountain." ว่าชอบมองท้องฟ้าแค่ไหน เมื่อได้โอกาสไปอยู่ใต้ฟ้า ที่ไม่ได้มีแต่เสาไฟเหมือนในกทม. ก็จะชอบถ่ายภาพท้องฟ้าเก็บไว้
ความใส ความขุ่นของท้องฟ้าในแต่ละวัน ก็ต่างกันไป ฟ้าที่เรามองตอนนี้อาจจะใส แต่ห่างไปอีก 2 กม. อาจจะมีเมฆฝนทะมึนก็ได้ ใครจะรู้

ฟ้าใสใต้กิ่งดอกอะไรซักอย่าง เกาะสีชัง

ฟ้าครึ้มๆ ใกล้ๆ สะพานมอญ สังขละบุรี

ฟ้าใสเหนือน้ำเขียวๆ ใกล้เกาะมาหยา

ฟ้านี้ที่ไหนหนอ จำไม่ได้แฮะ

ฟ้าสุดท้าย อีกมุมจากเกาะสีชัง
Blue sky... one fine day
Gray sky...doesn't always mean a bad day. เนอะ

SOS: Mid-term แล้วววว

2007-07-16T15:06:00.000+07:00

น้องกายจะสอบ Mid-Term
คุณแม่เลยส่งสัญญาณ SOS ติวเข้มยกกำลังสอง
อาทิตย์นี้พี่เดียเลยโดนสอนเข้าไป 4 วัน วันละ 2 ชม.
จันทร์ พุธ เสาร์ อาทิตย์

พี่เดีย: "กาย รู้มั๊ย ฉันเจอหน้าเธอมากกว่าแฟนฉันอีกนะเนี่ย!!"
น้องกาย: อิอิ ^___^

Red eyes...ตายละวา

2007-07-12T09:35:00.000+07:00

ตายละวา... ตื่นเช้ามา ทำไมตาข้างขวากรูมันแดงเยี่ยงนี่
เขยิบเอาหัวไปชิดกระจก ยืนพินิจพิจารณา
โอ้วว เห็นเป็นเส้นเลือดเลยเว้ยยยย
แดง เถือก เหมือนผีซอมบี้ใน 28 weeks later ยังไงยังงั้น
หรือกว่ากรูกำลังจะกลายร่างวะ
รอดูอาการก่อนละกัน

พอวันถัดมา เออ มันยังไม่หายแดง แฮะ
ไปหาหมอดีก่า ก่อนที่จะกลายพันธุ์
หมอบอกว่า เยื่อหุ้มตาอักเสบนะคะ
พอเคืองตา แล้วก็ไปขยี้มันจนทำให้อักเสบ
เลยเห็นเป็นเส้นเลือดแดงๆ ขึ้นมา
(มันน่ากลัวอีตรงเห็นเส้นเลือดแดงๆ ขึ้นมาในลูกกะตานี่แหละวะ)

เลยได้ยากับมากิน + หยอด
ทุเรศตัวเองตรงที่เป็นคนหยอดตาไม่เป็นนี่แหละ
หยอดเองทีไร เบี้ยวตลอดดดดด

คำเตือน: เคืองตา ก็อย่าไปขยี้ เข้าจายมั๊ย!!

Like a virgin...เพลงเก่าเอามาเล่าใหม่

2007-07-10T16:33:00.000+07:00

ว่ากันว่าเพลง like a virgin ของสาวซ่า Madonna ดังมากในยุคหนึ่ง
แต่ในยุคนั้นฉันคงยังไม่เริ่มหัดฟังเพลงฝาหรั่ง เลยยังไม่รู้จัก
มาเริ่มรู้จักป้า Madonna ก็ตอนโตเป็นสาว (สวย) 555
จำได้ว่าเคยอึ้ง ทึ่ง เสียวกะ MV เพลง Take a bow ของป้าเค้า
ซี้ดมากกก

มีวงจากเยอรมันชื่อ Texas Lightning เอาเพลง Like a virgin
ของป้า Madonna มาทำใหม่ แบบที่เค้าเรียกว่า Cover Version นั่นแหละ พอเอามาทำเป็นแนว country แหมม มันฟังแล้วดูเป็นสาวชาวไร่ใสซื่อ ต่างกับเวอร์ชั่นสาวเมืองสุดก๋ากั๋น เสียนี่กระไร

Like a virgin, ooh, ooh

On my way home

2007-07-05T10:49:00.000+07:00

4 มิ.ย. 50
เวลา 21.15 น. รถไฟฟ้าสถานีอ่อนนุช
ผู้ชายที่นั่งด้านขวา นั่งฟัง mp3
ผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้าม นั่งฟัง ipod

เวลา 21.35 น. รถไฟใต้ดินสถานีอโศก

ผู้ชายที่นั่งด้านซ้าย นั่งคุยโทรศัพท์มือถือ
เงยหน้ามา ผู้ชายที่ยืนตรงหน้า ก็คุยโทรศัพท์มือถือ
ผู้ชายสามคน มาด้วยกัน เสียบ smalltalk กันทั้งสามคน
รถไฟหยุดที่สถานีศูนย์วัฒนธรรม ผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามา ก็คุยโทรศัพท์มือถือ

เอ ต้องหยิบ mp3 หรือมือถือขึ้นมาใช้เหมือนเค้าด้วยรึป่าวเนี่ย

Glasto Story

2007-06-28T17:50:00.000+07:00

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เมล์ข่าวที่ได้รับจาก bbc.co.uk เรียกว่ามากว่า 50% เป็นข่าวเกี่ยวกับเทศกาลดนตรีที่ชื่อว่า Glastonbury หรือที่ชาวอังกฤษเค้าเรียกสั้นๆ กันว่า Glasto สำหรับปีนี้เค้าจัดกันตั้งแต่วันที่ 22-24 June 07

So why is this festival so special then?
"It's the largest greenfield music and performing arts festival in the world. Everyone is here to have a wild time in their own way."

จะว่าไปมันก็คงเหมือนเทศกาลเพลงแห่งชาติของพลเมืองอังกฤษ ซึ่งจัดกันมาครั้งแรกตั้งแต่ปี 1970 ที่เค้าบอกว่า มันคือการเดินทางไปอีกโลกหนึ่ง โลกที่มีผืนหญ้าสีเขียวขนาดใหญ่ ที่กลายเป็นทะเลโคลนดีๆ นี่เอง เมื่อฝนตกหนักๆ และที่สำคัญมันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในเทศกาลนี้ไปแล้ว เพราะบางปีมันไม่เละอย่างเดียว มันเจอน้ำท่วมกันเลย

เคยได้ยินคำว่า "Glastonbury Festival" ครั้งแรกเมื่อไหร่หนอ จำไม่ได้แฮะ แต่จำได้ว่าเริ่มสนใจจริงๆ อย่างไปร่วมกะเค้าอย่างจังๆ ก็อีตอน search เจอวงโปรดอย่าง Coldplay เล่นเพลง Fix You ที่ Glastonbury เออ แม่ง มันส์เว้ย

ถึงจะยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปร่วมกะเค้าซักครั้ง
แต่สิ่งที่ชอบเกี่ยวกับจัดงานครั้งนี้ เรื่องของข้อมูลที่แน่นปึ๊ก
และระบบจัดการที่เตรียมไว้สำหรับงานนี้ มีข้อมูลให้ดูย้อนหลังปีก่อนๆ ประวัติความเป็นมา ตารางการเล่นดนตรีของศิลปิน ข้อมูลการเดินทาง และที่ชอบมากคือ "Mud Survival" How to survive the mud this year? แสดงว่าเรื่องโคลนตมนี่มันสำคัญจริงๆ วุ้ย

เอาวะ ก็หวังว่าจะได้ไปกะเค้าซักครั้งนะ Glasstonbury

Glastonbury คืออะไร เค้าทำอะไรกัน อ่านได้ที่ : http://www.glastonburyfestivals.co.uk/
http://www.bbc.co.uk/glastonbury

ปล.จบเทศกาลดนตรีได้ไม่กี่วัน อังกฤษก็ผจญกับข่าวระเบิดรายวัน...

In The House - In The Heartbeat

2007-06-25T17:32:00.000+07:00

ถ้าใครได้ดู 28 weeks later
คงจำได้ดีกับ scence ผีดิบ 10 นาทีแรก
แม่งง เอ๊ย หัวใจจะวายตายซะให้ได้
ผีก็ดุ เพลงก็เร้าซะเหลือเกิน
ว่าแล้วก็ฟังซะ

Movie @ Weekend

2007-06-18T14:26:00.000+07:00

หยุดสองวัน ดูหนังไปสามเรื่อง เสาร์บ่าย นอนดู ตำนานพระนเรศวร ด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ ว่า เย็นนี้จะมีสงครามกลางเมืองรึป่าว ตลกดีหนอ กว่าจะเป็นสยามประเทศมาได้ ลำบากลำบนแทบตาย คนรุ่นหลังมันก็จะมาฆ่ามาแกงกันเอง

บ่ายวันอาทิตย์กว่าจะหิวข้าวก็ปาเข้าไปบ่ายสอง เลยทำข้าวผัดกิน แล้วก็เปิด Deja Vu ดูไปด้วย เออ สนุกดี วุ้ย Denzel Washington เล่นหนัง ของ Tony Scott ทีไร มันต้องมันส์ติ๋งหนืด

แล้วทำไม ตอนเข้าโรง กูไม่ไปดูวะ

กินข้าวดูหนังเสร็จ ก็นั่งทำงานต่อไปซักพัก ลงไปวิ่งดีกว่า
กลับขึ้นมาจะได้รีดผ้าซะหน่อย ว่าแล้วก็รื้อลังหาหนังดูไปด้วย สุดท้ายก็ได้ The pianist เข้ากันดีจังหนังสงครามกะการรีดผ้า

Roman Polanski (โร มัน โปลันสกี้) ชอบจังชื่อนี้ เปลี่ยนมั่งดีมั๊ย

อาทิตย์หน้าดูเรื่องอะไรดีหว่า

Are you kidding?

2007-06-12T10:59:00.000+07:00

เฮ้ย ตลกแล้ว ล้อเล่นกันใช่มั๊ย
เมื่อคืนดูข่าว เค้ามีผลสำรวจออกมาว่า

คนไทยจำนวนไม่น้อย (จำตัวเลขไม่ได้)
ตอบในแบบสอบถามว่า "ยอมรับได้ถ้าหากมีรัฐบาลทุจริต แล้วทำให้ความเป็นอยู่ของประชนดีขึ้น"

เฮ้ยยยย หูกรูไม่ฝาดใช่มั๊ย
แบบสำรวจนี้ มันไปให้คนแถวไหนตอบวะ ตอบแบบนี้จริงๆ เหรอ

เคยอ่านข่าวนึง เค้าบอกว่า รัฐบาลจีนออกกฏหมายว่า ห้ามนักการเมืองมีเมียน้อย เพราะการมีเมียน้อย ก็เข้าข่ายทุจริต ประเภทหนึ่ง (ทุจริตต่อจิตใจเมียหลวง) นักการเมืองคนไหน มีเมียน้อย ก็ส่อเค้าว่าที่จะแนวโน้มในการทุจริตต่อไปได้ในอนาคต เรียกว่า ตัดไฟเสียแต่ต้นลม เลยทีเดียว

กลับมาที่โพลของบ้านเรากันต่อ
ถ้าเอาคำตอบนี้มาคิดแบบภาพเล็กลงมาหน่อย
ครอบครัวหนึ่ง มี พ่อ แม่ ลูก
ตัวพ่อ ทุจริต คอรัปชั่นส์ โกงฉิบหายวายวอด
ลูกเมีย รู้อยู่แก่ใจ แต่ไม่เป็นไร ฉันอยู่ดีกินดีเป็นพอ

ขยายต่อออกมาเป็นภาพหมู่บ้าน หมู่บ้านหนึ่งมี 500 หลังคาเรือน
ทุกๆ ครอบครัวดำเนินแนวคิดเดียวกันหมดกับครอบครัวแรก
จากหมู่บ้าน เป็นตำบล เป็นอำเภอ เป็นจังหวัด เป็นประเทศ

นึกภาพออกมั๊ย ว่าประเทศนี้จะเป็นยังไง
หรือว่าไม่ต้องพึ่งจินตนาการ เพราะว่าในความเป็นจริงมันก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว

Brett Anderson ในวันเหงา

2007-06-11T16:50:00.000+07:00

เดิมทีไม่ได้เป็นแฟนเพลงของวง Suede
จำได้อยู่เพลงเดียวคือ Beautiful one เพราะทำนองมันลัลล้าดี
ได้ยินว่า Brett Anderson เค้าออกอัลบั้มใหม่
เลยหามาฟังซะหน่อย

melody ในอัลบั้มนี้มัน เหงาๆ ลอยๆ ชะมัด
อากาศข้างนอกมันร้อนนรกแตก
แต่พอฟังเพลงในอัลบั้มนี้ทำไมมันเย็นๆ ยังไงไม่รู้

One Lazy Morning

Wipe the winter from your pillow
Take the cups from the machine
Vapor trails in the clear blue sky
Spell your name in Japanese

One lazy morning when life is a breeze
One lazy morning am I gonna find Jesus in me?

ลองฟังได้ แต่ถ้าฟังแล้วเหงาก็อย่าด่ากัน

Addicted to...ชีวิตติด...

2007-05-28T17:18:00.000+07:00

ชีวิตนี้ติดอะไรกันบ้าง...

ตอนนี้ชีวิตติดอยู่ไม่กี่อย่าง

ติดผู้ชาย: ผู้ชายคนนี้เลย "มาโนช พุฒตาล" ติดมาก ขาดไม่ได้ ตื่นมาต้องรีบเปิดวิทยุฟัง 99.5 The radio บางวันพี่ซันก็มาเล่นกีตาร์ให้ฟัง บางวันก็เล่าเรื่องเพื่อน บางวันเล่าเรื่องไปเที่ยว ตื่นเช้ามาฟังเรื่องดีๆ แกล้มด้วยเพลงแจ่มๆ แค่นี้ก็อารมณ์ดีได้ทั้งวันแล้ว

ติด B: ไอ้ B ที่ว่านี่เลย BBC radio โดยเฉพาะ radio 1 ฟังได้แทบทุกวัน ฟังแล้วมันส์ดี อย่างน้อยเพลงก็ไม่วนไปวนมาวันละสิบตลบ ที่สำคัญเค้ามีคอนเสิร์ตจากเกาะอังกฤษมันส์ๆ ให้ดูกันฟรีๆ อยากดูมั๊ย คลิกไปดูได้ที่ Radio 1's Big Weekend

เว็บ BBC นี่เค้าดี๊ ดีนะจะบอกให้ นอกจากมีเพลงให้ฟัง ยังมีให้โหลดไปฟังไปดูกันได้ ส่วนอื่นๆ ในเว็บก็มีอีกมากมาย podcast ก็มีให้เอาไปฟังฝึกภาษากันได้ สบายแฮ

ติดโหลด: อันเนื่องจากชีวิตคนยุคดิจิมอน เอ๊ย ยุคดิจิตอล ของฟรีมีอยู่มากมาย ส่วนจะถูกหรือผิดกฎหมายก็นะ ไม่พูดละกัน ส่วนตัวจะโหลดวันละนิด วันละหน่อย อันไหนดีก็เก็บไว้ดู ไว้ฟัง พอประทังชีวิตกันไป

ส่วนเพลง หนังสือ ก็ติดอยู่แล้วเป็นปกติ มากบ้าง น้อยบ้าง ขึ้นอยู่กับจังหวะชีวิตในแต่ละวันที่มันจะพาไป

แล้วเพื่อนๆ ติดอะไรกันบ้าง ไหนบอกหน่อย

28 weeks later...

2007-05-21T12:07:00.000+07:00

ดิบเถื่อนเหมือนเคย หรือใครจะว่าเถื่อนกว่า 28 days later ก็ไม่ว่ากัน
จะมีหนังเรื่องไหนที่ทำให้ลอนดอนดูเงียบเหงา หดหู่ได้เท่าเรื่องนี้ไม่มีอีกแล้ว
"Execute Code Red"

Travel Polls..โพลสำหรับนักเดินทาง

2007-05-16T11:49:00.000+07:00

เป็นพวกบ้าสมัคร Newsletter จากเว็บโน่นนี่เพราะจะได้มีข่าวสารดีๆ มาอยู่ใน mailbox

Lonely Planet ก็เป็นอีกหนึ่งในหลายๆ เว็บที่ไปลงชื่อขอรับ Newsletter ไว้ วันนี้ลองคลิกไปดู Travel Polls ที่เว็บนี้เค้าสำรวจไว้ บางคำถามอ่านแล้วอาจนึกในใจว่าจะถามทำไมเนี่ย เรื่องแค่นี้แต่ไอ้เรื่องเล็กกระจิ๊ดริดทั้งหลายนี่แหละที่นักเดินทางเค้าถือว่าสำคัญเลยคัดสรรมาให้ดูกัน ว่ามีคำถามไหนน่าสนใจบ้าง

คำถามแรกน่าสนใจ เค้าถามว่า "You are about to head off travelling. Do you take your friends or go it alone?" (355 votes)
Friends - 45%
Alone - 55%

เรื่องใหญ่เลยใช่มั๊ยคะ ว่าจะเดินทางกับใครดี บ้างก็ว่าไปคนเดียวมันเปลี่ยวเอกา บ้างก็ว่าไปหลายคนสนุกกว่า ปกติฉันเป็นคนไม่ชอบเที่ยวกลุ่มใหญ่ เพราะมากคน ก็มากความ แต่ก็ยังไม่หาญกล้าถึงขั้นไปคนเดียว มีเพื่อนไปด้วยดีกว่า แต่ถ้าจะให้ดีที่สุดไปกันแค่สองคนที่รู้ใจก็พอ (ฮี้ววว)

คำถามต่อมา "Packing your bag for the big trip. What do you do with your clothes?" (727 votes)
Fold - 41%
Roll - 59%

เมื่อวางแผนจะไปเที่ยวแล้วมันก็ต้องเตรียมสัมภาระ จะว่าไปแล้วช่วงเวลาจัดกระเป๋าเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย มันเป็นเรื่องของการใช้ศาสตร์และศิลป์ ผนวกเข้ากันอย่างลงตัว เหอ เหอ อย่าหาว่าโอเวอร์นะครับพี่น้อง จัดกระเป๋าเดินทางไม่ดีมีหวังได้รื้อมาจัดใหม่ หรือไม่ก็ต้องซื้อกระเป๋าใบใหม่แน่ๆ ข้อหากระเป๋าเล็กไปยัดของใส่ไม่พอ

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ต้องจัดกระเป๋า backpack คู่ใจไปตะลอนทัวร์บ่อยๆ ใช้วิธีการม้วนเท่านั้นเจ้าค่ะ กี่ทริปต่อกี่ทริปดิฉันม้วนแหลก ประหนึ่งอาบังม้วนโรตีนั่นเอง ม้วนแล้วบรรจงวางลงไปในกระเป๋า แล้วคุณจะพบว่า โอ้วว กระเป๋าของฉัน มันช่างบรรจุสรรพสิ่งต่างๆ ได้มากมายอะไรเช่นนี้

"When you travel do you prefer to take traveller's cheques or credit
card?" (622 votes)
Credit Card - 88%
Traveller's Cheques - 12%

เรื่องเงินคือปัจจัยสำคัญ ยิ่งจะไปเที่ยวหลายวันยิ่งต้องพกเงินก้อนใหญ่ คำถามนี้น่าสนใจ เพราะถ้าเป็นสมัยก่อน ชาว Lonely Planet คงจะเลือกตอบ Traveller's Cheques เป็นส่วนใหญ่ แต่ยุคสมัยเปลี่ยนไป ต่อให้นักเดินทาง backpack
ติดดินแค่ไหน ก็ต้องมีบัตรเครดิตติดกระเป๋ากันบ้าง เพื่อความสะดวกในการเดินทางมากยิ่งขึ้น

ถึงจะมีบัตรพลาสติก แต่ยังไงมันก็ต้องมีพกเงินสดติดตัว ตอนไปตะลอนเวียดนามฉันเคยคุยกะคุณลุงชาวเยอรมัน พูดจาน้ำไหลไฟดับ เรื่องของ เรื่องคือจะแลกเงิน US แต่เรทในร้านแลกเงินให้ไม่ค่อยดี ลุงแกบอกว่าจำหน้าฉันกะพี่ได้ เห็นมาสองหนแระ แลกกะไอก็ได้ ให้เรทดีด้วย ว่าแล้วลุงแกก็ถอดเข็มขัด กรี๊ดด จะแลกเงินทำไมต้องถอดเข็มขัด สรุปว่ามันคือ "เข็มขัดซ่อนเงิน" นั่นเอง ด้านในของเข็มขัดมีช่องซิปไว้สอดเงินเก็บได้มากมายเลย ด้วยหน้าตาที่อื้ง ทึ่ง ของสองพี่น้อง ลุงแกเลยหันมาบอกว่า "I bought this belt from
Thailand." แป่ววว

คำถามต่อมา เจ้าของเบียร์สิงห์คงดีใจ เพราะเค้าถามว่า "Backpackers the world over sing the praises of local beer brews, often going well out of their way to stay loyal on their return. Thirsty?"(308 votes)
Beer Lao - 46%
Singha Beer - 54%

เบียร์ลาวมาแรงเหมือนกันนะเนี่ย แต่ยังคงแพ้รสชาติดิบเถื่อนของเบียร์ไทย เฉือนกันไปแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ เพื่อนฉันคนนึงเคยพูดว่า คนที่ชอบกินเบียร์สิงห์แสดงว่าเถื่อน งั้นตัวเราก็เป็นหนึ่งในนั้นละซิ เอ้า ชนแก้วววว

"Some travellers seem to spend so much time behind their camera they miss out on the experience altogether. But what's better, photos or the mind's eye?" (566 votes)
Memories - 63%
Photos - 37%

คำถามนี้โดนมากๆ เค้าว่ากันว่าคนชอบเดินทาง ชอบถ่ายรูป จนบางทีใช้เวลาในการท่องเที่ยวอยู่หลังเลนส์มากกว่าแหงนมองท้องฟ้าของจริง บางคนจริงจังมากกับการถ่ายภาพพระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตก ตั้งกล้องจ้องผ่านเลนส์เพื่อจะไม่พลาดช็อตสำคัญ โดยส่วนตัวแล้วถ้าอะไรที่มันลำบากขนาดนั้นฉันไม่ทำ ขอยืนมองท้องฟ้าแบบสบายๆ จะดีกว่ามั้ง แต่เอาเถอะของแบบนี้ต่างจิตต่างใจ ชอบกันไปคนละอย่าง

ตั้งสมมติฐานไว้ว่าคำถามนี้ คนที่มาโหวตคงจะเป็นชาวต่างชาติ เพราะถ้าเป็นคนไทย ผลสำรวจที่ได้มันต้องกลับกันอย่างแน่นอน เพราะพี่ไทยเราชอบถ่ายรูปกับป้าย สังเกตดูมั๊ยล่ะ เห็นป้ายที่ไหน เห็นพี่ไทยที่นั่น ไม่ได้เดี๋ยวหาว่ามาไม่ถึง (ฉันยังเป็นเลย เอาน่ามาแระ ถ่าย
หน่อย เด๋วหลุดคอนเซปต์ชาวไทย)

มีคำถามที่อน่าสนใจอีกหลายอัน เช่น นักเดินทาง 55% ตอบว่ากินมักจะกินแมคโดนัลด์ในประเทศที่เดินทางไป ถ้าเป็นการเดินทางภายในประเทศ ส่วนใหญ่จะโหวตว่าชอบเดินทางด้วยรถไฟมากว่ารถประจำทาง และอีกหลายคนบอกว่าถ้าซื้อของไม่ต่อราคาดีกว่าเพราะต่อไปก็ไม่มีประโยชน์

สำหรับคำถามที่กำลังให้โหวตในตอนนี้ ถามว่า "Have you ever had sex in a dorm room in a backpackers hostel?" ใครอยากจะไปกดโหวตก็รีบคลิกไปได้ที่ http://www.lonelyplanet.com/travelpoll/index.cfm
แล้วอย่าลืมดูผลโหวตนะ ว่าเป็นอย่างที่คิดไว้อ๊ะป่าวววว

รปภ. go inter

2007-05-09T16:17:00.000+07:00

เดินผ่านป้อมยามที่คอนโดก็หลายครั้ง
แอบฟังเพลงที่คุณพี่รปภ. เปิดก็หลายคราว
รปภ.ที่นี่ ทำไม๊ ทำไม ช่างฮิปได้ขนาดนี้
ผ่านไปกี่ที่ ก็ได้ยินแต่เพลงฝรั่ง
บางวันพี่แกฟัง Pussy Cat Doll
บางวันก็ฟัง Britney Spears
ไม่เคยมีเพลงหมอลำโผล่มาให้ได้ยินเลยซักครั้ง

หรือว่าจริงๆแล้ว พี่แกจบ Oxford มา
แล้วเจ้าคุณปู่เขียนไว้ในพินัยกรรมว่า
ต้องไปทำงานทำการซะก่อน แล้วจะมอบมรดกร้อยล้านให้
ฮ่าๆ เหมือนในหนังเกาหลีไง

สงสัยต่อไปจะต้องแอบติดตามอย่างใกล้ชิด
เกิดวันดีคืนดี พี่แกเปิด Maroon 5 หรือ Travis ชุดใหม่
กูทำไงวะเนี่ย แลกเพลงฟังกันเลยดีมั๊ย คุณรปภ.

Congratulations ยินดีด้วยเน้อ

2007-05-09T10:40:00.000+07:00

"แก ฉันจะมีลูกแล้ว"
โอ้วว ประโยคเด็ดจากเพื่อนสาวคนคุ้นเคยกันมานานตั้งแต่เรียน ป.ตรี
เพื่อนคนนี้ที่มักจะเจอกันที่รถไฟใต้ดินก่อนไปทำงาน เพราะบ้านอยู่ละแวกเดียวกัน

เมื่อซักสี่ห้าเดือนก่อนก็เจอกันที่รถไฟใต้ดิน มันก็ปล่อยประโยคเด็ดใส่ฉันว่า
"แก ฉันแต่งงานแล้วนะ" อันนี้ยังไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่ เพราะได้ยินข่าวจากเพื่อนฝูงมาก่อนแล้ว

ยังจำได้ดีครั้งนั้นฉันถามไปว่า แล้วงี้จะมีลูกเลยป่าว มันยังพูดอยู่เลยว่า คงไม่มีหรอก
ไม่เจอหน้ากันไม่เท่าไหร่ เป็นไงล่ะ จะมีลูกมีเต้ากับเค้าแล้ววุ้ยเพื่อนเรา
ก่อนจะแสดงความยินดีกันไป ต้องรีบบอกมันอย่างว่องไวว่า
"งั้นแกเดินเบาๆ หน่อยนะ เดี๋ยวลูกหลุด"
เพราะเจ๊ยังก้าวเดินด้วยท่วงท่ามาดมั่นเหมือนเคย

เออ เวลาคนเราพอจะเป็นแม่คนเนี่ยหน้าตามันแฮปปี้สุขขีดีจังเลย
เห็นแล้วก็แอบดีใจ ยิ้มแก้มปริไปกับมันด้วย

อีก 9 เดือนข้างหน้า เพื่อนเราจะกลายเป็นแม่คน
แล้วอีก 9 เดือนข้างหน้า ชีวิตของตัวเราเล่าจะเป็นฉันใด
ก็มีหลานเพิ่มอีกหนึ่งคนไง ถามได้ เหอ เหอ